Wilhelm Dilthey (1833 - 1911) - Antropologia

 Dilthey  uznawał indywidualizm kulturowy zarówno w odniesieniu do jednostki ludzkiej, jak i ludzkich zbiorowości. Jednostki tworzą w obrębie całości swój własny „klimat” kulturowy, niepowtarzalny, jedyny,  autentyczny, a tym samym prawdziwy.

Podobnie jest z faktami historycznymi. Są to wydarzenia...

Franz Hermann Josef Brentano (1838 - 1917) - Antropologia

 Człowiek  żyje w otoczeniu różnorodnych zjawisk. Dokonuje ich oceny; zajmuje względem nich określoną jedną postawę: aprobaty lub dezaprobaty. Jeśli aprobuje coś, to nie może jednocześnie dezaprobować, odrzucać tego czegoś. Stosunek człowieka do jakiejś rzeczy lub zjawiska wyraża poczucie...

William James (1842 - 1910) - Antropologia

Koncepcja  „tychizmu”  pozwalała opowiedzieć się za wolnością, za twórczym podejściem człowieka do rzeczywistości. Ludzie mogą niejako współuczestniczyć w tworzeniu się rzeczywistości. To przekonanie sprzyjało optymistycznemu podejściu do świata. James upowszechniał przekonanie,  że człowiek...

Brytyjska Szkoła Analityczna i realizm - Antropologia

 Moore  pozostawił szereg prac, wypowiedzi mieszczących się w zakresie etyki. „Etyka - powiadał - jest przedmiotem, wobec którego nadal utrzymuje się ogromna rozbieżność opinii”. Ale większość zgadza się z tym,  że są czyny, których należy unikać, że w powtarzających się sytuacjach życiowych „z...

J. Maritain - antropologia

  W neotomizmie odnaleźć można nowe elementy filozofii człowieka w stosunku do tomizmu.  

1.  Szeroko rozbudowana została koncepcja osoby ludzkiej. Człowiek jest rozpatrywany jako  „jednostka” i „osoba”. „Jednostka” jest egzemplarzem gatunku ludzkiego, cząstką złożonej materii, będącej zespołem...

Benedetto Croce (1866 - 1952) - Antropologia

Croce pisał o sobie: „wyznaję, że nie potrafię odczuwać słodkiej zazdrości, jaką inni, jak mówią, odczuwają wobec tych, których uszczęśliwia ich iluzja religijna, ponieważ - gdy się wkracza na drogę zazdrości i podziwu wobec iluzji - istnieje niebezpieczeństwo, że będzie się musiało z...

Nicolai Hartmann (1882 - 1950) - Antropologia

Człowiek tym wyróżnia się spośród innych istot, że nie żyje tylko teraźniejszością. „Wygląda on tego, co ma nadejść, a nawet może to, w pewnych granicach, wypatrzyć. Nie jest więc pozbawiony <>; i jakakolwiek by ona była ograniczona i zwodnicza, umieszcza go jednak wraz z jego  świadomością ...

Martin Heidegger (1889 - 1976) - Antropologia jako ontologia i gnoseologia

 Struktura „bycia w świecie” - ujęcie fenomenalne     

Heidegger w swojej fundamentalnej pracy  Sein und Zeit zadawał „pytanie o sens bycia”, ponieważ sądził, że „pojęcie” „bycia” jest najbardziej mroczne, że choć „bycie” jest niedefiniowalne, to właśnie owa niedefiniowalność „wzywa” do poszukiwań...

Antropologia Kultury: Twarz - „Nagość” twarzy

Należy przypuszczać, że u wyższych przynajmniej kręgowców głowa jest istotnym czynnikiem we wzajemnym rozpoznawaniu się i w rozpoznawaniu podstawowych stanów emocjonalnych. Na pewno jest tak u człowieka — twarz jest jego legitymacją. Zasłonięcie twarzy utrudnia lub wręcz uniemożliwia identyfikację...

Antropologia Kultury: Twarz - Elementy mimiki przejściowe i stale

W wyrazie mimicznym można rozróżnić elementy przejściowe, związane z określoną sytuacją, i elementy stałe, związane z linią życiową i utrwalonymi cecha-mi osobowości. Elementy przejściowe — to chwilowy wyraz radości,  śmiechu, smutku, gniewu, lęku, wrogości itp. Zmieniają się one zależnie od...

Antropologia Kultury: Twarz - Zwierciadło społeczne

Żywej twarzy nie można oglądać jako rzeczy samej w sobie, niezależnej od obser-watora. Twarz zawsze odbija patrzącego. Patrząc na kogoś, widzimy jednocześnie siebie, swoje odbicie społeczne, tj. widzimy, jak dana osoba nas odbiera, z lekcewa-żeniem, lękiem, podziwem, pogardą itp. Każda więc twarz ma...

Antropologia Kultury: Twarz - Oczy

Pod względem mimicznym można by twarz podzielić na trzy części: oczy, usta, czoło. Przy tym kolejność ważności wydaje się taka, jak podano.

„Oczy nie kłamią”. To, co powiedziano wyżej o twarzy, odnosi się szczególnie do oczu. Na inne części twarzy można nałożyć maskę, na oczy nie można. Ich...

Antropologia Kultury: Twarz - Usta

Usta są częścią twarzy, z której pomocą kontakt z otoczeniem staje się więcej niż bezpośredni. Przez usta  świat zewnętrzny wchodzi do wnętrza organizmu, staje się jego integralną częścią, zmienia się ze świata zewnętrznego w świat wewnętrzny. Ten-dencja do internalizacji  świata...

Antropologia Kultury: Twarz - Czoło

Trzeci element mimiczny twarzy, czoło, wiąże się najbardziej ze stanem skupienia uwagi. W stanie zaskoczenia, dezorientacji, łuki brwiowe są uniesione zwykle ku gó-rze, wskutek czego czoło marszczy się w fałdy poprzeczne, natomiast w stanie kon-centracji uwagi, gdy gałki oczne są zatrzymane w jednym...

Antropologia Kultury - Ręka

Oprócz twarzy naga jest ręka. Jeśli twarz odgrywa zasadniczą role w kontaktach społecznych, to ręka odgrywa ją w bezpośrednim zetknięciu z otaczającym  światem, jest jakby narzędziem do manipulowania nim  jak przedmiotem. Za pomocą ręki prze-kształcamy swoje otoczenie według naszej woli. Ręka jest...

Antropologia - Informacje ogólne

Niewiele skamieniałości pozostało po naszych przodkach sprzed 7-4 mln lat. Możliwe, że współczesnym przodkiem dzisiejszych małp człekokształtnych i ludzi jest przedstawiciel człekokształtnych zwany Dryopthecus. Sądzono, że następca dropiteka zwany Ramapithecus, który miał uzębienie pośrednie...

ANTROPOLOGIA

(gr. anthropos człowiek, logos słowo), Zespół nauk o człowieku z punktu widzenia antropogenezy, etnogenezy, filogenezy i ontogenezy (a. przyrodnicza), w aspekcie zdolności człowieka i społeczeństwa do tworzenia kultury i cywilizacji (a. społeczna), w aspekcie ostatecznych racji bytowych (a. filozoficzna)...

ANTROPOLOGIA BIBLIJNA

Kształtowała się w ścisłym związku z rozwojem objawienia ST i NT oraz stosownie do mentalności środowiska.

A. STARY TESTAMENT i ŚRODOWISKO JUDAISTYCZNE — ST w żadnej z ksiąg nie podaje syntezy antropol., jednak w wielu tekstach stosuje pojęcia antropol. zakładając, że szersze poglądy na strukturę...

Antropologia

(gr. “nauka o człowieku”). Interpretacja ludzkiego istnienia (jego początku, natury i prze-znaczenia) w świetle wiary chrześcijańskiej.

Zob. eschatologia, grzech pierworodny, łaska, obraz Boży, protologia, przebóstwienie, stworzenie.

Rozważania wartości niewinności na podstawie wykładów z antropologii filozoficznej.

Próbując oddać właściwy sens i znaczenie terminu niewinności należy rozważyć, to jako pewną formę bliskości człowieka do Boga, jako pewnego rodzaju oddzielenia od zła a nawet przeciwstawienie mu się. Ściślej pojmując jest pewnego rodzaju brakiem w tym co złe, niemożność przynależenia tej wartości do zła, jest udziałem człowieka w Bogu. Jako pierwotna własność, do której przynależymy od zawsze. Pierwotna niewinność utracona pierwotnie przez Adama i Ewę w raju ...