Prawo /4 036 prac/

  • Ocena brak

    Kontrakty literalne

    Kontrakty literalne zawierane litteris, polegały na tym, że osiągnięte porozumienie trzeba było wyrazić w postaci formalnego wpisu do księgi rachunkowej.Wpływy i wydatki były notowane w domowych księgach rachunkowych, a dokonywane wpisy miały dwojaki charakter prawny:

    - do powstania nowych zobowiązań...

    Ocena / Przedmiot / Prawo rzymskie

    Autor /Donat Dodano /17.11.2011 Znaków /1 864

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Stypulacja

    Stipulatio – ustne przyrzeczenie spełnienia świadczenia, złożone w formie bezpośredniej wymiany pytania i odpowiedzi pomiędzy wierzycielem a dłużnikiem.

    Przyjmujący przyrzeczenie to stipulator, składający przyrzeczenie – promissor. Pomiędzy tymi osobami zawiązywał się osobisty węzeł obligacyjny...

    Ocena / Przedmiot / Prawo rzymskie

    Autor /Donat Dodano /17.11.2011 Znaków /2 949

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Istota i rodzaje kontraktów werbalnych

    Kontrakty werbalne, zawierane verbis, wymagały wypowiedzenia określonych słów pomiędzy osobami równocześnie obecnymi. Moment ten decydujący o powstaniu zobowiązania był uprzednio przygotowany przez porozumienie.

    Do tej grupy należała sponsio i formy pochodne, jak np. stipulatio, fideipromissio...

    Ocena / Przedmiot / Prawo rzymskie

    Autor /Donat Dodano /17.11.2011 Znaków /762

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Kontrakt zastawniczy (pignus)

    Był to kontrakt, w którym zastawca wydawał zastawnikowi jakąś rzecz w posiadanie na zabezpieczenie istniejącego długu, a zastawnik zobowiązywał się zwrócić tą rzecz w razie spłaty długu lub też wydać zastawcy nadwyżkę ponad ten dług, uzyskaną ze sprzedaży rzeczy zastawionej.

    Pignus należał do...

    Ocena / Przedmiot / Prawo rzymskie

    Autor /Donat Dodano /17.11.2011 Znaków /1 364

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Przechowanie (depositum)

    Depositum był kontraktem realnym, dwustronnie zobowiązującym niezupełnym, bonae fidei. Jego treścią był obowiązek bezpłatnego przechowania cudzej rzeczy.

    Składający rzecz na przechowanie to deponent, a przechowawca – depozytariusz. Deponent:  

    a) nie musiał być właścicielem rzeczy,

    b) pozostawał...

    Ocena / Przedmiot / Prawo rzymskie

    Autor /Donat Dodano /17.11.2011 Znaków /1 794

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Użyczenie (commodatum)

    Użyczenie to bezpłatne korzystanie z cudzej rzeczy w zakresie ustalonym przez strony, bez prawa do pobierania pożytków.

    Commodatum był kontraktem realnym, dwustronnie zobowiązującym niezupełnym, ocenianym wg bonae fidei. Przedmiotem użyczenia były rzeczy niezużywalne najczęściej ruchomości...

    Ocena / Przedmiot / Prawo rzymskie

    Autor /Donat Dodano /17.11.2011 Znaków /1 112

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Pożyczka (mutuum)

    Pożyczka rzymska występowała w dwóch postaciach: starszej – nexum i nowszej – mutuum.

    Nexum – była to pożyczka archaicznego prawa. Dochodziła do skutku w sposób formalny podobnie jak mancypacja. Suma dłużna była oprocentowana. Wierzyciel, jeżeli nie otrzymał swoich należności w terminie, mógł...

    Ocena / Przedmiot / Prawo rzymskie

    Autor /Donat Dodano /17.11.2011 Znaków /2 371

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Pojęcie i rodzaje kontraktów realnych

    Kontrakt była to umowa zawiązująca zobowiązanie uznane i zaskarżalne wg ius civile.

    Kontrakty realne dochodziły do skutku re, tzn. że wiążące i zaskarżalne stawały się dopiero wtedy, gdy pomiędzy stronami nastąpiło przesunięcie majątkowe w postaci wydania rzeczy. Nie wystarczało samo...

    Ocena / Przedmiot / Prawo rzymskie

    Autor /Donat Dodano /17.11.2011 Znaków /521

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Umorzenie zobowiązań wg. prawa pretorskiego

    Umorzenie zobowiązania wg ius honorarium polegało na tym, że dłużnik pozwany o spełnienie świadczenia bronił się „przy pomocy zarzutu” (ope exceptionis) i w ten sposób paraliżował powództwo.

    Pactum de non petendo – nieformalna umowa, w której wierzyciel rezygnował wobec dłużnika z dochodzenia swojej...

    Ocena / Przedmiot / Prawo rzymskie

    Autor /Donat Dodano /17.11.2011 Znaków /1 013

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Umorzenie zobowiązań wg. prawa cywilnego

    Umorzenie zobowiązania wg ius civile dokonywało się z mocy samego prawa (ipso iure) i powodowało definitywne rozwiązanie węzła obligacyjnego ze skutkiem wobec wszystkich zainteresowanych.

    Rzeczywiste wykonanie zobowiązania to solutio, przy długach pieniężnych zwane zapłatą. Jest to najbardziej...

    Ocena / Przedmiot / Prawo rzymskie

    Autor /Donat Dodano /17.11.2011 Znaków /3 238

    praca w formacie txt

Do góry