Prawo rzymskie /642 prac/

  • Ocena brak

    Przechowanie (depositum)

    Depositum był kontraktem realnym, dwustronnie zobowiązującym niezupełnym, bonae fidei. Jego treścią był obowiązek bezpłatnego przechowania cudzej rzeczy.

    Składający rzecz na przechowanie to deponent, a przechowawca – depozytariusz. Deponent:  

    a) nie musiał być właścicielem rzeczy,

    b) pozostawał...

    Ocena / Przedmiot / Prawo rzymskie

    Autor /Donat Dodano /17.11.2011 Znaków /1 794

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Użyczenie (commodatum)

    Użyczenie to bezpłatne korzystanie z cudzej rzeczy w zakresie ustalonym przez strony, bez prawa do pobierania pożytków.

    Commodatum był kontraktem realnym, dwustronnie zobowiązującym niezupełnym, ocenianym wg bonae fidei. Przedmiotem użyczenia były rzeczy niezużywalne najczęściej ruchomości...

    Ocena / Przedmiot / Prawo rzymskie

    Autor /Donat Dodano /17.11.2011 Znaków /1 112

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Pożyczka (mutuum)

    Pożyczka rzymska występowała w dwóch postaciach: starszej – nexum i nowszej – mutuum.

    Nexum – była to pożyczka archaicznego prawa. Dochodziła do skutku w sposób formalny podobnie jak mancypacja. Suma dłużna była oprocentowana. Wierzyciel, jeżeli nie otrzymał swoich należności w terminie, mógł...

    Ocena / Przedmiot / Prawo rzymskie

    Autor /Donat Dodano /17.11.2011 Znaków /2 371

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Pojęcie i rodzaje kontraktów realnych

    Kontrakt była to umowa zawiązująca zobowiązanie uznane i zaskarżalne wg ius civile.

    Kontrakty realne dochodziły do skutku re, tzn. że wiążące i zaskarżalne stawały się dopiero wtedy, gdy pomiędzy stronami nastąpiło przesunięcie majątkowe w postaci wydania rzeczy. Nie wystarczało samo...

    Ocena / Przedmiot / Prawo rzymskie

    Autor /Donat Dodano /17.11.2011 Znaków /521

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Umorzenie zobowiązań wg. prawa pretorskiego

    Umorzenie zobowiązania wg ius honorarium polegało na tym, że dłużnik pozwany o spełnienie świadczenia bronił się „przy pomocy zarzutu” (ope exceptionis) i w ten sposób paraliżował powództwo.

    Pactum de non petendo – nieformalna umowa, w której wierzyciel rezygnował wobec dłużnika z dochodzenia swojej...

    Ocena / Przedmiot / Prawo rzymskie

    Autor /Donat Dodano /17.11.2011 Znaków /1 013

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Umorzenie zobowiązań wg. prawa cywilnego

    Umorzenie zobowiązania wg ius civile dokonywało się z mocy samego prawa (ipso iure) i powodowało definitywne rozwiązanie węzła obligacyjnego ze skutkiem wobec wszystkich zainteresowanych.

    Rzeczywiste wykonanie zobowiązania to solutio, przy długach pieniężnych zwane zapłatą. Jest to najbardziej...

    Ocena / Przedmiot / Prawo rzymskie

    Autor /Donat Dodano /17.11.2011 Znaków /3 238

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Zmiana podmiotu zobowiązania

    Cesja (cessio), przelew – przeniesienie wierzytelności na inną osobę przez czynność prawną. Dotychczasowy wierzyciel to cedent, a nowy – cesjonariusz. Namiastkami cesji były na pewno nowacja i zastępstwo procesowe, natomiast trzeci etap rozwojowy, zaznaczony przez wprowadzenie actio utilis, może być...

    Ocena / Przedmiot / Prawo rzymskie

    Autor /Donat Dodano /17.11.2011 Znaków /2 433

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Umocnienie zobowiązań

    Normalną gwarancją wykonania obowiązku dłużnika była ochrona procesowa (za wyjątkiem zobowiązań naturalnych). Jednym z zabezpieczeń wierzytelności było rzeczowe prawo zastawu. Dodatkowymi zabezpieczeniami ze strony dłużnika był:

    a) ustanowienie kary umownej,

    c) ponowne przyrzeczenie zapłaty...

    Ocena / Przedmiot / Prawo rzymskie

    Autor /Donat Dodano /17.11.2011 Znaków /1 967

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Zwłoka i jej skutki

    Zwłoka (mora) – niewykonanie zobowiązania w terminie z przyczyn zależnych od stron, mogła pociągać za sobą modyfikację świadczenia.

    Zwłoka dłużnika (mora debitoris) – powstawała gdy należność była już wymagana, a opóźnienie świadczenia nie było usprawiedliwione. Przy zobowiązaniach...

    Ocena / Przedmiot / Prawo rzymskie

    Autor /Donat Dodano /17.11.2011 Znaków /1 701

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Wina i jej stopnie – zasady odpowiedzialności zawinionej

    Przez winę (culpa) rozumie się subiektywny stosunek jakiegoś podmiotu do jego obowiązku zachowania się, wynikającego z normy prawnej, zasad słuszności, albo z treści stosunku prawnego, jaki łączy go z innym podmiotem.

    Miernikiem winy jest stopień. Dawne prawo rzymskie znało tylko dwa stopnie winy:...

    Ocena / Przedmiot / Prawo rzymskie

    Autor /Donat Dodano /17.11.2011 Znaków /1 644

    praca w formacie txt

Do góry