Prawo rzymskie /642 prac/

  • Ocena brak

    Najem pracy (locatio - conductio operarum)

    Na podstawie LC operarum najemnik (locator) zobowiązywał się do wykonania dla pracodawcy (conductor) określonych prac (operae), w zamian pracodawca zobowiązywał się do zapłacenia umówionego wynagrodzenia (pensio).

    Najem pracy miał w Rzymie bardzo wąskie zastosowanie, przyczyną tego było rozwinięte na...

    Ocena / Przedmiot / Prawo rzymskie

    Autor /Donat Dodano /18.11.2011 Znaków /848

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Najem rzeczy (locatio - conductio rei)

    Rzymski najem był prawną formą odpłatnego korzystania z cudzych rzeczy i usług. Locatio conductio (LC) była kontraktem konsensualnym, dwustronnie zobowiązującym zupełnym. Zarówno locator jak i conductor odpowiadali za omnis culpa, obaj mieli korzyści z kontraktu LC. Należność za korzystanie z cudzych...

    Ocena / Przedmiot / Prawo rzymskie

    Autor /Donat Dodano /18.11.2011 Znaków /2 312

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Odpowiedzialność za wady towaru

    Sprzedawca ponosił odpowiedzialność (rękojmi) za to, że sprzedał rzecz cudzą lub własną, na której było ustanowione ograniczone prawo rzeczowe. Taka rzecz miała wadę prawną.

    Osoba trzecia mogła zrealizować swoje prawo rzeczowe w procesie przeciw nabywcy i odebrać mu rzecz obciążoną wadą prawną...

    Ocena / Przedmiot / Prawo rzymskie

    Autor /Donat Dodano /18.11.2011 Znaków /2 854

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Wymogi co do towaru i ceny sprzedaży

    Towarem mogła być rzecz dopuszczona do obrotu gospodarczego, zarówno materialna – res corporalis, jak i niematerialna – res incorporalis. Mogły to być również rzeczy cudze, a to dlatego, że sprzedawca nie miał obowiązku przeniesienia własności na rzeczy sprzedanej.

    Kupno dotyczyć mogło rzeczy...

    Ocena / Przedmiot / Prawo rzymskie

    Autor /Donat Dodano /18.11.2011 Znaków /1 698

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Kupno - sprzedaż (emptio - venditio)

    Był to kontrakt konsensualny, na którego podstawie jedna strona, zwana sprzedawcą (venditor), zobowiązywała się do przeniesienia i zapewnienia spokojnego posiadania jakiejś rzeczy (merx – towar) na drugą stronę, zwaną kupującym (emptor). Kupujący zaś zobowiązywał się wzajemnie do przeniesienia na...

    Ocena / Przedmiot / Prawo rzymskie

    Autor /Donat Dodano /18.11.2011 Znaków /3 406

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Pojęcie i rodzaje kontraktów konsensualnych

    Kontrakty konsensualne dochodziły do skutku consensu, a więc przez porozumienie stron (consensus – porozumienie, zgoda), oczywiście objawione na zewnątrz, bez jakichkolwiek dalszych wymogów.

    Rzymskie ius civile znało tylko cztery kontrakty konsensualne: emptio venditio (sprzedaż), locatio conductio (najem)...

    Ocena / Przedmiot / Prawo rzymskie

    Autor /Donat Dodano /18.11.2011 Znaków /377

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Kontrakty literalne

    Kontrakty literalne zawierane litteris, polegały na tym, że osiągnięte porozumienie trzeba było wyrazić w postaci formalnego wpisu do księgi rachunkowej.Wpływy i wydatki były notowane w domowych księgach rachunkowych, a dokonywane wpisy miały dwojaki charakter prawny:

    - do powstania nowych zobowiązań...

    Ocena / Przedmiot / Prawo rzymskie

    Autor /Donat Dodano /17.11.2011 Znaków /1 864

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Stypulacja

    Stipulatio – ustne przyrzeczenie spełnienia świadczenia, złożone w formie bezpośredniej wymiany pytania i odpowiedzi pomiędzy wierzycielem a dłużnikiem.

    Przyjmujący przyrzeczenie to stipulator, składający przyrzeczenie – promissor. Pomiędzy tymi osobami zawiązywał się osobisty węzeł obligacyjny...

    Ocena / Przedmiot / Prawo rzymskie

    Autor /Donat Dodano /17.11.2011 Znaków /2 949

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Istota i rodzaje kontraktów werbalnych

    Kontrakty werbalne, zawierane verbis, wymagały wypowiedzenia określonych słów pomiędzy osobami równocześnie obecnymi. Moment ten decydujący o powstaniu zobowiązania był uprzednio przygotowany przez porozumienie.

    Do tej grupy należała sponsio i formy pochodne, jak np. stipulatio, fideipromissio...

    Ocena / Przedmiot / Prawo rzymskie

    Autor /Donat Dodano /17.11.2011 Znaków /762

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Kontrakt zastawniczy (pignus)

    Był to kontrakt, w którym zastawca wydawał zastawnikowi jakąś rzecz w posiadanie na zabezpieczenie istniejącego długu, a zastawnik zobowiązywał się zwrócić tą rzecz w razie spłaty długu lub też wydać zastawcy nadwyżkę ponad ten dług, uzyskaną ze sprzedaży rzeczy zastawionej.

    Pignus należał do...

    Ocena / Przedmiot / Prawo rzymskie

    Autor /Donat Dodano /17.11.2011 Znaków /1 364

    praca w formacie txt

Do góry