Studia /78 798 prac/

  • Ocena brak

    Apelacja

    W procesie kognicyjnym dopuszczono kontrolę wyroków poprzez apelację (appelatio). Wnosiła ją strona niezadowolona z wyroku, czy to z powodu naruszenia prawa procesowego, czy też prawa materialnego. Terminy były początkowo krótkie : apelację ustną należało wnieść w dniu wydania wyroku, pisemną zaś...

    Ocena / Przedmiot / Prawo rzymskie

    Autor /Roch Dodano /18.11.2011 Znaków /1 351

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Dowody w procesie kognicyjnym

    Postępowaniem dowodowym kierował sędzia, którego zadaniem było należyte wyjaśnienie okoliczności sprawy, na podstawie dowodów przedstawionych przez strony. Niektórzy autorzy mówią o wprowadzeniu tzw. legalnej teorii dowodów, polegającej na narzuceniu sędziemu sztywnych reguł dotyczących ich oceny...

    Ocena / Przedmiot / Prawo rzymskie

    Autor /Roch Dodano /18.11.2011 Znaków /1 407

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Pojęcie i rodzaje powództw – actiones

    Actio- zdaniem Celsusa, to nic innego, jak prawo dochodzenia w sądzie tego, co się komu należy.

    Każda actio miała swoje własne cechy i swoją nazwę. Jej istnienie przesądzało o istnieniu uprawnienia, a zarazem o możliwości jego ochrony w postępowaniu sądowym.

    Klasycy pieczołowicie pracowali nad...

    Ocena / Przedmiot / Prawo rzymskie

    Autor /Roch Dodano /18.11.2011 Znaków /3 081

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Zastępstwo w procesie rzymskim

    W procesie legisakcyjnym strony miały z reguły występować w procesie osobiście. Od tej reguły istniały nieliczne wyjątki: opiekun mógł działać za pupila, tzw. Obrońca wolności za niewolnika, jakikolwiek obywatel za nieobecnego z powodu służby wojskowej czy też z powodu spraw państwowych.

    W...

    Ocena / Przedmiot / Prawo rzymskie

    Autor /Roch Dodano /18.11.2011 Znaków /1 207

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Obrona pozwanego w procesie formułkowym

    Proces tylko wtedy mógł się toczyć, gdy pozwany przynajmniej zaprzeczał twierdzeniom powoda (negacja). Negacja pozwanego nakładała na powoda obowiązek przeprowadzenia dowodu na prawdziwość jego twierdzeń zawartych w intentio.

    Innym środkiem do obrony pozwanego była exceptio, czyli zarzut procesowy...

    Ocena / Przedmiot / Prawo rzymskie

    Autor /Roch Dodano /18.11.2011 Znaków /1 449

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Strony procesowe – pojęcie zdolności sądowej, zdolności procesowej i legitymacji procesowej

    W każdym sporze sądowym występują dwie strony: ta która proces inicjuje – powód, oraz ta od której domaga się określonego zachowania – pozwany.

    W fazie in iure stawić się musiały obie strony procesowe. W fazie apud iudicem, w razie niestawienia się jednej ze stron procesowych do południa, sędzia...

    Ocena / Przedmiot / Prawo rzymskie

    Autor /Roch Dodano /18.11.2011 Znaków /1 288

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Postępowanie in iudicio (apud iudicem)

    Postępowanie apud iudicem rozpoczynało się po upływie określonego terminu przed sędzią lub kolegium sędziów prywatnych, wybranych przez strony przy udziale magistratury w pierwszej fazie postępowania. Sędzia po relacji świadków o tym, co miało miejsce in iure przeprowadzał nieformalne postępowanie...

    Ocena / Przedmiot / Prawo rzymskie

    Autor /Roch Dodano /18.11.2011 Znaków /972

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Litis contestatio i jej skutki

    Pierwszą fazę postępowania w procesie legisakcyjnym kończyło stwierdzenie sporu – litis contestatio.

    Wręczenie formułki przez magistraturę powodowi i przyjęcie jej odeń przez pozwanego kończyło postępowanie in iure.

    Litis contestatio powodowało konsumpcje procesową stosunku prawnego, skierowanego...

    Ocena / Przedmiot / Prawo rzymskie

    Autor /Roch Dodano /18.11.2011 Znaków /779

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Postępowanie in iure

    Postępowanie sądowe rozpoczynało się od prywatnego wezwanie pozwanego przez powoda do stawienia się przed pretorem, in ius vocatio.

    Wzywając pozwanego do sądu, powód powinien poinformować go o rodzaju pretensji (pozasądowa editio actioninis), a w obecności pretora winien powtórzyć tę samą informacje...

    Ocena / Przedmiot / Prawo rzymskie

    Autor /Roch Dodano /18.11.2011 Znaków /1 531

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Budowa formułki pretorskiej

    Ustalona formułka rozpoczyna się od ustanowienia sędziego (nominatio). Ma postać zdania warunkowego, rozpoczynającego się od słów „Jeżeli się okaże...”(si paret). W formułce mogą występować pewnie części zwyczajne i inne ,nadzwyczajne. Do części zwyczajnych należą:

    intentio (twierdzenie) –...

    Ocena / Przedmiot / Prawo rzymskie

    Autor /Roch Dodano /18.11.2011 Znaków /2 961

    praca w formacie txt

Do góry