Medycyna /13 621 prac/

  • Ocena brak

    Blaszka sitowa

    Blaszka sitowa leży poziomo, wypełnia ona całkowicie wrcięcie sitowe kości czołowej  wytwarzając wzdłuż przedniego brzegu i wzdłuż obu brzegów bocznych wcięcia część szwu czołowo-sitowego (sutura frontoethmoidalis). Blaszka sitowa na swej powierzchni górnej, skierowanej do dołu przedniego...

    Ocena / Kategoria / Anatomia

    Autor /gabriela Dodano /03.01.2012 Znaków /1 955

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Nieparzysta kość sitowa

    Nieparzysta kość sitowa (os ethmoidale; ethmos = sito) jest bardzo lekka, kształtu mniej więcej sześciennego.

    Tworzy ona dolne zamknięcie przedniego odcinka części mózgowej czaszki, jej główna część jednak sięga głęboko w obręb części twarzowej czaszki między oba oczodoły i bierze udział w...

    Ocena / Kategoria / Anatomia

    Autor /gabriela Dodano /03.01.2012 Znaków /877

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Zmienność kości ciemieniowej

    Podobnie jak na kości potylicznej, również na kości ciemieniowej może występować podział Najważniejszy jest podział na dwie części przez poziomy szew mię-dzyciemieniowy (sutura panetalis horizojitalis s. interparietalis') Ciągnie się on od szwu wieńcowego do węgłowego, oddzielając część...

    Ocena / Kategoria / Anatomia

    Autor /gabriela Dodano /03.01.2012 Znaków /943

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Rozwój kości ciemieniowej

    Kość ciemieniowa powstaje jako kość łącznotkankowa przeważnie z dwóch punktów kostnienia, górnego i dolnego, które występują w końcu drugiego miesiąca życia płodowego i bardzo wcześnie zlewają się z sobą. Od tych punktów, położonych w okolicy późniejszych guzów ciemieniowych, promieniście...

    Ocena / Kategoria / Anatomia

    Autor /gabriela Dodano /03.01.2012 Znaków /535

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Struktura kości ciemieniowej

    Kość ciemieniowa jako kość płaska zbudowana jest z dwóch warstw istoty zbitej i z warstwy śródkościa położonej między nimi. Kość staje się cieńsza w kierunku ku dołowi, grubsza zaś wzdłuż brzegu strzałkowego. Jako objaw zaniku starczego może występować bardzo znaczne ścieńczenie kości w...

    Ocena / Kategoria / Anatomia

    Autor /gabriela Dodano /03.01.2012 Znaków /442

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Rozwój kości skroniowej

    Kość skroniowa jeszcze u noworodka uwidacznia swe powstanie z trzech zasadniczych części składowych, które odpowiadają części łuskowej, części bębenkowej i części skalistej; brak jeszcze właściwego wyrostka sutkowatego; poza tym otacza ona kosteczki słuchowe i łączy się z wyrostkiem...

    Ocena / Kategoria / Anatomia

    Autor /gabriela Dodano /03.01.2012 Znaków /3 657

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Przewód słuchowy

    Jeszcze u noworodka występuje w postaci podkowiastej rynienki kostnej otwartej ku górze i nieco ku tyłowi, zwanej pierścieniem bębenkowym (annulus tympanicus). Do rowka biegnącego dokoła pierścienia bębenkowego— bruzdy bębenkowej (sulcus tympanicus) — przyczepia się błona bębenkowa. Oba wolne górne...

    Ocena / Kategoria / Anatomia

    Autor /gabriela Dodano /03.01.2012 Znaków /3 062

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Kanał nerwu twarzowego

    Kanał nerwu twarzowego (canalis facialis), w którym przebiegają: nerw twarzowy (VII) i nerw pośredni, naczynia rylcowo-sutkowe (od naczyń usznych tylnych), gałąź skalista tętnicy oponowej środkowej, jest najdłuższym kanałem piramidy. Rozpoczyna się on na dnie przewodu słuchowego wewnętrznego w...

    Ocena / Kategoria / Anatomia

    Autor /gabriela Dodano /03.01.2012 Znaków /2 892

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Kanalik bębenkowy

    Kanalik bębenkowy (canaliculus tympanicus) zawiera tętnicę bębenkową dolną (gałąź tętnicy gardłowej wstępującej) i nerw bębenkowy (gałąź nerwu językowo-gar-dłowego); rozpoczyna się on w głębi dołka skalistego na dolnej ścianie piramidy i prowadzi do jamy bębenkowej. W jamie bębenkowej...

    Ocena / Kategoria / Anatomia

    Autor /gabriela Dodano /03.01.2012 Znaków /745

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Kanalik ślimaka

    Kanalik ślimaka (canaliculus cochleae) zawiera przewód przychłonkowy. Łączy on przestrzenie przychłonkowe ślimaka z jamą podpajęczynówkową opon mózgowia, kończąc się otworem zewnętrznym kanalika ślimaka (apertura ezterna cana-liculi cochleae) na powierzchni dolnej piramidy.

    Ocena / Kategoria / Anatomia

    Autor /gabriela Dodano /03.01.2012 Znaków /311

    praca w formacie txt

Do góry