Medycyna /13 621 prac/

  • Ocena brak

    Deformacje czaszki

    Płaskie kości czaszki rosną w trzech kierunkach. Wzrastanie grubościowe postępuje od okostnej wewnętrznej, gdy tymczasem wzrastanie powierzchniowe w kierunku długościowym i szerokościowym — od brzegów kości ograniczających szwy. Brzegi kości są to miejsca wzrastania i powodują wzrastanie...

    Ocena / Kategoria / Anatomia

    Autor /julka Dodano /03.01.2012 Znaków /4 122

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Zanik szwów i ciemiączek

    Wraz z postępującym wzrastaniem kości czaszki pasma łącznotkankowe między nimi położone stopniowo coraz bardziej zwężają się, ciemiączka zamykają, a wreszcie zamykają się i szwy. Pasma te w czasie porodu umożliwiają nasuwanie się brzegów kości na siebie i wzmagają do pewnego stopnia...

    Ocena / Kategoria / Anatomia

    Autor /julka Dodano /03.01.2012 Znaków /2 389

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Ciemiączko

    Z liczby sześciu dwa ciemiączka są nieparzyste i dwa parzyste. Z ciemiączek nieparzystych największe jest 1) ciemiączko przednie (fonticulus anterior1), o kształcie porównywanym zwykle do latawca, ostrym kątem skierowanego do przodu; leży ono na skrzyżowaniu szwu wieńcowego, strzałkowego i...

    Ocena / Kategoria / Anatomia

    Autor /julka Dodano /03.01.2012 Znaków /1 658

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Szwy czaszki

    Szwy (suturae). Na sklepieniu czaszki  widzimy szew strzałkowy (sutura sagittahs), który biegnie w linii pośrodkowej, łącząc obie kości ciemieniowe. U płodów i osesków szew ten przedłuza się do przodu, dzieląc kość czołową na dwie symetryczne części. Jest to szew czołowy {sutura frontalis)...

    Ocena / Kategoria / Anatomia

    Autor /julka Dodano /03.01.2012 Znaków /3 784

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Więzozrosty czaszki

    Kości sklepienia i ścian bocznych czaszki powstają na podłożu łącznotkankowym. Z określonych punktów proces kostnienia beleczek kostnych postępuje promieniście, dostosowując się do kierunku głównych linii napięcia (trajektorii) czaszki. Tym samym czaszka noworodka w widoku od góry ma kształt...

    Ocena / Kategoria / Anatomia

    Autor /julka Dodano /03.01.2012 Znaków /1 266

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Chrząstkozrosty czaszki

    Nie skostniałe pozostałości chrzęstnej podstawy czaszki zachowują się i po urodzeniu w postaci chrząstkozrostów w miejscach, w których kości się łączą. W miejscach tych pierwotna chrząstka szklista przekształca się z wiekiem w chrząstkę włóknistą. Piramida kości skroniowej łączy się z...

    Ocena / Kategoria / Anatomia

    Autor /julka Dodano /03.01.2012 Znaków /1 333

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Łuska potyliczna

    Łuska potyliczna (squama occipitalis) na powierzchni zewnętrznej nosi guzowatość potyliczną zewnętrzną (protuberantia occipitalis ext.), od której na boki biegnie w obie strony kresa karkowa górna (linea nuchae sup.), zaś do otworu wielkiego — grzebień potyliczny zewnętrzny (crista occipitalis ext.)\ od...

    Ocena / Kategoria / Anatomia

    Autor /julka Dodano /03.01.2012 Znaków /542

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Rozwój kości gnykowej

    Kość gnykowa powstaje z chrzęstnego szkieletu trzewnego, mianowicie: rogi mniejsze z drugiej pary, rogi większe z trzeciej pary łuków skrzelowych, trzon zaś — ze wspólnej części łączącej te łuki (copula). Każda z części składowych kości gnykowej rozwija się z osobnego punktu kostnienia...

    Ocena / Kategoria / Anatomia

    Autor /julka Dodano /03.01.2012 Znaków /718

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Rogi mniejsze

    Rogi mniejsze (cornua minora) są to dwie małe, stożkowate wyniosłości chrzęstne, skierowane ku górze i nieco ku tyłowi; swymi podstawami odchodzą one od miejsca połączenia trzonu i rogów większych. W stanie chrzęstnym pozostają zwykle do wieku średniego, po czym dopiero kostnieją. Do rogów...

    Ocena / Kategoria / Anatomia

    Autor /julka Dodano /03.01.2012 Znaków /521

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Rogi większe

    Rogi większe (comua majora) są to cienkie, bocznie spłaszczone listewki kostne, dłuższe od trzonu; biegną one z końców bocznych trzonu ku tyłowi i nieco ku górze; na swych końcach są one guzkowato zgrubiałe. Przyczepiają się do nich mięśnie: gnykowo--językowy, zwieracz środkowy gardła i...

    Ocena / Kategoria / Anatomia

    Autor /julka Dodano /03.01.2012 Znaków /587

    praca w formacie txt

Do góry