Humanistyczne /40 339 prac/

  • Ocena brak

    Proces kognicyjny

    Ukształtował się jako jedyny sposób dochodzenia roszczeń wynikających z prawa prywatnego dopiero w okresie dominatu.

    Jednofazowe postępowanie toczyło się w całości przed sędziami – urzędnikami państwowymi. Na najniższym szczeblu sądzili w sprawach drobniejszych urzędnicy municypalni. Właściwymi...

    Ocena / Przedmiot / Prawo rzymskie

    Autor /Roch Dodano /18.11.2011 Znaków /1 368

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Proces reskryptowy

    Jest on odmianą procesy kognicyjnego. Już w okresie pryncypatu sędzia mając trudności w rozwikłaniu jakiegoś problemu prawnego, mógł zwrócić się do cesarza z prośbą o rozstrzygnięcie jego wątpliwości. To samo mogły drogą listowną czynić osoby prywatne, przedstawiając opis stanu faktycznego...

    Ocena / Przedmiot / Prawo rzymskie

    Autor /Roch Dodano /18.11.2011 Znaków /768

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Apelacja

    W procesie kognicyjnym dopuszczono kontrolę wyroków poprzez apelację (appelatio). Wnosiła ją strona niezadowolona z wyroku, czy to z powodu naruszenia prawa procesowego, czy też prawa materialnego. Terminy były początkowo krótkie : apelację ustną należało wnieść w dniu wydania wyroku, pisemną zaś...

    Ocena / Przedmiot / Prawo rzymskie

    Autor /Roch Dodano /18.11.2011 Znaków /1 351

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Dowody w procesie kognicyjnym

    Postępowaniem dowodowym kierował sędzia, którego zadaniem było należyte wyjaśnienie okoliczności sprawy, na podstawie dowodów przedstawionych przez strony. Niektórzy autorzy mówią o wprowadzeniu tzw. legalnej teorii dowodów, polegającej na narzuceniu sędziemu sztywnych reguł dotyczących ich oceny...

    Ocena / Przedmiot / Prawo rzymskie

    Autor /Roch Dodano /18.11.2011 Znaków /1 407

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Pojęcie i rodzaje powództw – actiones

    Actio- zdaniem Celsusa, to nic innego, jak prawo dochodzenia w sądzie tego, co się komu należy.

    Każda actio miała swoje własne cechy i swoją nazwę. Jej istnienie przesądzało o istnieniu uprawnienia, a zarazem o możliwości jego ochrony w postępowaniu sądowym.

    Klasycy pieczołowicie pracowali nad...

    Ocena / Przedmiot / Prawo rzymskie

    Autor /Roch Dodano /18.11.2011 Znaków /3 081

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Zastępstwo w procesie rzymskim

    W procesie legisakcyjnym strony miały z reguły występować w procesie osobiście. Od tej reguły istniały nieliczne wyjątki: opiekun mógł działać za pupila, tzw. Obrońca wolności za niewolnika, jakikolwiek obywatel za nieobecnego z powodu służby wojskowej czy też z powodu spraw państwowych.

    W...

    Ocena / Przedmiot / Prawo rzymskie

    Autor /Roch Dodano /18.11.2011 Znaków /1 207

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Obrona pozwanego w procesie formułkowym

    Proces tylko wtedy mógł się toczyć, gdy pozwany przynajmniej zaprzeczał twierdzeniom powoda (negacja). Negacja pozwanego nakładała na powoda obowiązek przeprowadzenia dowodu na prawdziwość jego twierdzeń zawartych w intentio.

    Innym środkiem do obrony pozwanego była exceptio, czyli zarzut procesowy...

    Ocena / Przedmiot / Prawo rzymskie

    Autor /Roch Dodano /18.11.2011 Znaków /1 449

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Strony procesowe – pojęcie zdolności sądowej, zdolności procesowej i legitymacji procesowej

    W każdym sporze sądowym występują dwie strony: ta która proces inicjuje – powód, oraz ta od której domaga się określonego zachowania – pozwany.

    W fazie in iure stawić się musiały obie strony procesowe. W fazie apud iudicem, w razie niestawienia się jednej ze stron procesowych do południa, sędzia...

    Ocena / Przedmiot / Prawo rzymskie

    Autor /Roch Dodano /18.11.2011 Znaków /1 288

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Postępowanie in iudicio (apud iudicem)

    Postępowanie apud iudicem rozpoczynało się po upływie określonego terminu przed sędzią lub kolegium sędziów prywatnych, wybranych przez strony przy udziale magistratury w pierwszej fazie postępowania. Sędzia po relacji świadków o tym, co miało miejsce in iure przeprowadzał nieformalne postępowanie...

    Ocena / Przedmiot / Prawo rzymskie

    Autor /Roch Dodano /18.11.2011 Znaków /972

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Litis contestatio i jej skutki

    Pierwszą fazę postępowania w procesie legisakcyjnym kończyło stwierdzenie sporu – litis contestatio.

    Wręczenie formułki przez magistraturę powodowi i przyjęcie jej odeń przez pozwanego kończyło postępowanie in iure.

    Litis contestatio powodowało konsumpcje procesową stosunku prawnego, skierowanego...

    Ocena / Przedmiot / Prawo rzymskie

    Autor /Roch Dodano /18.11.2011 Znaków /779

    praca w formacie txt

Do góry