Humanistyczne /40 339 prac/

  • Ocena brak

    Hagiografia

    (z gr. “święty i pisanie”). Książki i pisma opowiadające o życiu świętych. Pisma te sięgają wprawdzie czasów wczesnochrześcijańskich, hagiografia jednak naukowy charakter zawdzięcza bodźcowi, jaki otrzymała od jezuity Jana Bollanda (1596-1665).

    Jego dzieło kontynuują do dzisiaj jezuici zwani...

    Ocena / Przedmiot / Teologia

    Autor /Nora Dodano /23.11.2012 Znaków /467

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Hipopante

    (gr. “spotkanie”). Grecka nazwa święta Ofiarowania Pańskiego, kiedy to doszło do spotkania między Dzieciątkiem Jezus a Symeonem i Anną (Łk 2,22-38).

    Na Zachodzie w Średniowieczu święto to znano pod łacińską nazwą Occursus Domini (łac. “Spotkanie Pańskie”). W Jerozolimie obchodzono je przynajmniej...

    Ocena / Przedmiot / Teologia

    Autor /Nora Dodano /23.11.2012 Znaków /427

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Hesed

    (hebr. “pełna miłości uprzejmość”). Wyraz wskazujący na znamienną cechę Boga, a występujący w Starym Testamencie 254 razy, w tym w samych Psalmach 127 razy. Izraelici zwracają się do Boga, stosując wyrażenie “mój hesed (Ps 144, 2). Hesed oznacza miłosierną wierność Boga w dotrzymywaniu obietnic...

    Ocena / Przedmiot / Teologia

    Autor /Nora Dodano /23.11.2012 Znaków /437

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Hagios

    (gr. “święty”). Grecka antyfona wzywająca Boga trzykrotnie, żeby ukazać pełnię Bożej świętości (zob. Iz 6, 3), stąd lepiej znana jako “Trisagion” (gr. “trzykroć święty”): “Święty Boże, święty mocny, święty a nieśmiertelny, zmiłuj się nad nami”.

    W liturgii rzymskiej używa się tej antyfony...

    Ocena / Przedmiot / Teologia

    Autor /Nora Dodano /23.11.2012 Znaków /517

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Heteronomia

    (gr. “obce prawo”). Wyraz, którego używa się od czasów Immanuela Kanta (1724-1804) na oznaczenie stanu tych ludzi, którzy ani nie są samodzielni, ani samych siebie nie określają, lecz podlegają jakiemuś prawu zewnętrznemu.

    Ponieważ między nami a najwyższym Bożym autorytetem pośredniczy nasza stworzona...

    Ocena / Przedmiot / Teologia

    Autor /Nora Dodano /23.11.2012 Znaków /613

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Hallel

    (hebr. “chwała”). Nazwa, jaką Żydzi nadają Psalmom 113-118 śpiewanym podczas takich uroczy-stości, jak Pascha (zob. Mt 26, 30), Pięćdziesiątnica i Święto Namiotów (zob. J 7, 2).

    Alleluja (hebr. “Chwała Panu”) to wyraz, który często występuje w tych Psalmach, a którego często używaj ą wszystkie...

    Ocena / Przedmiot / Teologia

    Autor /Nora Dodano /23.11.2012 Znaków /473

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Hezychazm

    (gr. “spokojny”). Sposób uprawiania nieustannej modlitwy i prowadzenia życia ascetycznego, charakterystyczny dla chrześcijaństwa wschodniego. Uzdalnia on człowieka prowadzącego taki spo-sób życia do pozostawania w pełnym spokoju skupieniu w Bogu.

    Pod względem inspiracji i ogólnego podejścia początki...

    Ocena / Przedmiot / Teologia

    Autor /Nora Dodano /23.11.2012 Znaków /2 004

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Grzech pierworodny

    Tradycyjnie rozumie się go jako utratę łaski i zranienie ludzkiej natury w naszych pierwszych rodzicach, które zaciążyło na późniejszych pokoleniach; takie rozumienie wypracowano na podstawie Pisma Świętego (przede wszystkim Rdz 3, 1-24; Ps 51,5 i Rz5, 12-21) i starożytnej praktyki udzielania dzieciom...

    Ocena / Przedmiot / Teologia

    Autor /Nora Dodano /23.11.2012 Znaków /1 464

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Grzech śmiertelny i powszedni

    Rozróżnienie między grzechami, które wykluczają z królestwa Bożego (1 Kor 6, 9-10; Ga 5, 19-21;Ef 5,5) i które tego nie powodują (Jk 3,2; 1 J 1,8; 5, 16-17). Grzech śmiertel-ny oznacza całkowite i dobrowolne odwrócenie się od Boga, które następuje po dokładnym rozpoznaniu i pełnej zgodzie w sprawach...

    Ocena / Przedmiot / Teologia

    Autor /Nora Dodano /23.11.2012 Znaków /1 100

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Habit

    (łac. “ubiór, strój, szata”). Wyróżniający od innych strój noszony przez mężczyzn i kobiety, którzy należą do zakonów lub zgromadzeń zakonnych.

    Pod względem ubioru wśród mnichów bizantyńskich “rasophore” (“ten, który nosi rason czyli sutannę”), odpowiada zachodniemu nowicjuszowi, “ mikroscheme” (“mały...

    Ocena / Przedmiot / Teologia

    Autor /Nora Dodano /23.11.2012 Znaków /857

    praca w formacie txt

Do góry