Humanistyczne /40 339 prac/

  • Ocena brak

    CYNICYZM

    Postsokratyczna szkoła w starożytnej Grecji, założona przez Antystenesa (ok. 444—ok. 368 p.n.e.), rozwijana przez Diogenesa z Synopy (412-323 p.n.e.) oraz Kratesa z Teb (IV/III w. p.n.e.). Termin „c." wywo­dzi się najprawdopodobniej od naz­wy gimnazjum w Cynosarges, w któ­rym wykładał Antystenes. Niekiedy...

    Ocena / Przedmiot / Filozofia

    Autor /Majeczka Dodano /12.12.2012 Znaków /2 085

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    CYRENAIZM

    CYRENAIZM Postsokratyczna szko­ła założona w 399 r. p.n.e. przez Arystypa z Cyreny (ok. 435-ok. 365 p.n.e.), rozwijana następnie i mody­fikowana m.in. przez Hegezjasza, Teodora Ateistę i Euhemera, ostate­cznie wchłonięta przez —> epikureizm. Pod wpływem Sokratesa cyre-naicy etykę pojmowali jako...

    Ocena / Przedmiot / Filozofia

    Autor /Majeczka Dodano /12.12.2012 Znaków /1 323

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    CYWILIZACJA

    CYWILIZACJA (fr. civilisation\ łac. civilitas = wspólnota ogólnoludz­ka) Termin wprowadzony przez Mi-rabeau (1758), oznaczający początkowo stan prawnego i obyczajowego zorganizowania społeczeństwa, prze­ciwstawianego barbarzyństwu („spo­łeczeństwu nieokrzesanemu"). Współ­cześnie c. oznacza poziom rozwoju...

    Ocena / Przedmiot / Filozofia

    Autor /Majeczka Dodano /12.12.2012 Znaków /1 123

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    CZAS

    CZAS [1] W sensie ontologicznym: miara trwania i zmienności rzeczy, zjawisk, zdarzeń i procesów. Często nazywany jest cz. ilościowym, co oz­nacza, iż jest to cz. linearny, wekto­rowy, jednolity i absolutny, dający się mierzyć przy użyciu określonych (konwencjonalnych) jednostek miary. [2] W sensie...

    Ocena / Przedmiot / Filozofia

    Autor /Majeczka Dodano /12.12.2012 Znaków /2 096

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    CONTRADICTIO IN ADIECTO

    CONTRADICTIO IN ADIECTO (łac. contradictio in adiecto — „sprzeczność w przydawce"; contradictio = sprzeczność, adiectivum = przymio­tnik). Wewnętrzna sprzeczność wyrażenią językowego, zbudowanego z (co najmniej) dwu prostych wyrażeń składowych, które pozostają wzglę­dem siebie w takim stosunku...

    Ocena / Przedmiot / Filozofia

    Autor /Majeczka Dodano /12.12.2012 Znaków /658

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    CIAŁO

    CIAŁO [1] W filozofii przyrody: a) c. fizyczne - byt naturalny; to, co może stać się przedmiotem doświad­czenia zmysłowego. Własnością c. jest rozciągłość, tj. długość, szero­kość, głębokość. Istnieje ono w cza­sie, jest bezwładne, stawia opór. Po­szczególne c. graniczą ze sobą, tzn. są...

    Ocena / Przedmiot / Filozofia

    Autor /Majeczka Dodano /12.12.2012 Znaków /2 095

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    CLARA IDEA

    CLARA IDEA (łac. dam idea = jasne pojęcie) Nazwa wprowadzona przez Descartes'a, używana m.in. przez Leibniza w odniesieniu do po­jęcia, poprzez które (w którym) od­różnia się przedmiot tego pojęcia od przedmiotów innych pojęć. Przeci­wieństwem jest —> obscura idea (ciemne...

    Ocena / Przedmiot / Filozofia

    Autor /Majeczka Dodano /12.12.2012 Znaków /342

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    CNOTA

    Dzielność, obyczajność, mo­ralna doskonałość, duchowa niezłomność. Pojęciowy odpowiednik gr. —> arete i łac. virtus (= dzielność, męstwo, obyczajność). [1] W etyce starożytnej Grecji i Rzymu: ideał fizycznej i duchowej tężyzny, przy­równywany zazwyczaj do męstwa bohaterów, szybkości konia i...

    Ocena / Przedmiot / Filozofia

    Autor /Majeczka Dodano /12.12.2012 Znaków /1 140

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    CNOTY KARDYNALNE

    CNOTY KARDYNALNE (łac. car-do = zawias) W tradycji chrześcijańskiej: od czasów Ambrożego cztery podstawowe, tzw. przyrodzo­ne cnoty moralne - roztropność, spra­wiedliwość, męstwo, umiarkowanie. W tym ujęciu, c.k. stanowią „funda­ment" życia moralnego, są „zawiasa­mi" struktury moralnej człowieka, w...

    Ocena / Przedmiot / Filozofia

    Autor /Majeczka Dodano /12.12.2012 Znaków /1 156

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    COGITO, ERGO SUM

    COGITO, ERGO SUM (łac. cogito, ergo sum = myślę, więc jestem) Teza sformułowana przez Descartes'a (—> kartezjanizm), będąca prawdą jasną i wyraźną, tzn. oczywistą (absolutnie pewną). „Odkrycie" przez Descartes'a oczywistości sfery cogito do­prowadziło do przełomu w uprawia­niu filozofii. Sfera...

    Ocena / Przedmiot / Filozofia

    Autor /Majeczka Dodano /12.12.2012 Znaków /1 223

    praca w formacie txt

Do góry