XX-lecie /249 prac/

  • Ocena brak

    Poezja wobec katastrofy - Solidarność

    Zaimek „my” („nas”) w modlitwie żałobnej odnosi się także do reguły solidarności. „My,cywilizacje, wiemy już, że jesteśmy śmiertelne” – pisał Paul Yalery. „Zbliżamy się do końcaz matematyczną dokładnością” – oświadczał bohater Nóg Izoldy Morgan Jasieńskiego. „Wstuku ciężkich serc / nam ani...

    Ocena / Kategoria / XX-lecie

    Autor /Wincent Dodano /29.04.2011 Znaków /1 422

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Poezja wobec katastrofy - Aktualność

    Czytelnik wiersza katastroficznego nie powinien się łudzić, iż wizja apokalipsy dotyczydalekiej przyszłości. Przeciwnie, musi wiedzieć, iż katastrofa się już zaczęła; przez jakiś czasbędzie się jeszcze działa w fikcyjnych światach literackich, ale już wkrótce przeobrazi się wstuprocentową...

    Ocena / Kategoria / XX-lecie

    Autor /Wincent Dodano /29.04.2011 Znaków /727

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Poezja wobec katastrofy - Wizyjność

    Katastroficzny obraz świata w poezji był zbiorem  z n a k ó w  w r ó ż ą c y c h  z a g ł a dę. W jakimkolwiek otoczeniu znajdował się podmiot lub bohater wiersza katastroficznego,jego uwaga koncentrowała się na ukrytych lub jawnych sygnałach wielkiego niebezpieczeń-stwa. W poezji Miłosza znaki...

    Ocena / Kategoria / XX-lecie

    Autor /Wincent Dodano /29.04.2011 Znaków /3 001

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Poezja wobec katastrofy - Typowość

    W dziele katastrofisty  g i n ą c y  b o h a t e r  musiał być kimś reprezentatywnym dla zdą-żającej ku katastrofie wspólnoty. Musiał być  t y p o w y, pozbawiony właściwości, którezwracając na siebie uwagę – oddalałyby myśl o powszechności opisywanej tragedii. Gdy takibohater ginął (lub...

    Ocena / Kategoria / XX-lecie

    Autor /Wincent Dodano /29.04.2011 Znaków /5 479

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Poezja wobec katastrofy - Literackie reguły katastrofizmu

    Poetyckie przepowiednie katastrofy (tak samo zresztą powieściowe i dramaturgiczne) mo-gły być wyrażone za pomocą rozmaitych, dowolnie kombinowanych środków artystycznych –pochodzących z wielu stylów i poetyk. Można łatwo poszerzyć rejestr „izmów” odnotowa-nych przez Wykę.

    W dorobku polskich poetów...

    Ocena / Kategoria / XX-lecie

    Autor /Wincent Dodano /29.04.2011 Znaków /1 619

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Poezja wobec katastrofy - Katastrofizm poetów

    Po dwudziestu latach od klęski wrześniowej próbę zdefiniowania katastrofizmu jako faktuliteratury polskiej podjął Kazimierz Wyka (1910 – 1975), wybitny historyk i krytyk literatu-ry, w książce Rzecz wyobraźni (1959). Jego definicja jest interesująca nie tylko jako głos wy-bitnego znawcy i pedagoga, ale...

    Ocena / Kategoria / XX-lecie

    Autor /Wincent Dodano /29.04.2011 Znaków /1 896

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Poezja wobec katastrofy - Katastrofizm historiozoficzny

    „Ale nie chodzi przecież o same wojny (...), wymiar był o wiele większy. Chodziło o ko-niec pewnego świata. Można powiedzieć, że świat się systematycznie kończy” – tak uzupeł-niał swą charakterystykę katastrofizmu Czesław Miłosz.Obok wymiaru politycznego zjawisko to miało więc także wymiar...

    Ocena / Kategoria / XX-lecie

    Autor /Wincent Dodano /29.04.2011 Znaków /3 366

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Poezja wobec katastrofy - Pożegnanie Dwudziestolecia

    Zanim doszło do wybuchu wojny 1939 roku, przewidywano ją, i to coraz dokładniej. Pro-gnozy wojenne pojawiały się nie tylko w tajnych naradach dowództwa sił zbrojnych, ale i wpublicystyce, i w prywatnych rodaków rozmowach. Katastrofę przepowiadali także poeci.

    Tak –poznaję:

    to na pewno

    Ja,

    postawiony...

    Ocena / Kategoria / XX-lecie

    Autor /Edek55 Dodano /29.04.2011 Znaków /1 468

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Poezja wobec rewolucji - Rewolucjonista w barze „Pod Zdechłym Psem”

    Poeta rewolucyjny XX wieku miał do wyboru dwie drogi. Mógł próbować (skutecznie lubnie) wyrzec się trosk i fanaberii prywatnego „ja”, twardo postawić „stopę na gardle swej pie-śni”, obwołać się twórcą „zmobilizowanym przez rewolucję”, jej „asenizatorem i woziwodą”(cytowane słowa pochodzą z poematu...

    Ocena / Kategoria / XX-lecie

    Autor /Edek55 Dodano /29.04.2011 Znaków /6 189

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Poezja wobec rewolucji - „Nierówny rachunek w trupach”

    Największą ostrożność (wręcz delikatność) wykazywał w tym obszarze tematycznym Bro-niewski: poeta, którego uznaje się za postać sztandarową w dziejach polskiej liryki rewolu-cyjnej. Często narzędziem rewolucyjnego odwetu jest w świecie jego wierszy nie bomba czynóż, lecz słowo. Burżuazyjne...

    Ocena / Kategoria / XX-lecie

    Autor /Edek55 Dodano /29.04.2011 Znaków /2 580

    praca w formacie txt

Do góry