Język polski /17 000 prac/

  • Ocena brak

    KIERNOZIA

    Miasteczko w woj. płockim, dawn. tradycyjnie przedmiot drwin jako z zaścianka zabitego deskami (por. Pacanów); mieszkańcy, jak powiadano, uważali, że środek świata był w Kiernozi, na plebanii, w środku stołowego pokoju, pod lampą.

    Ocena / Kategoria / Definicje

    Autor /Borzymir Dodano /26.03.2012 Znaków /248

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    KIERAT

    Urządzenie techn. służące do przenoszenia ruchu i siły pociągowej zwierząt (koni, mułów, osłów, bydła) do napędu obrotowych części maszyn (dziś zazw. stacjonarnych maszyn rolniczych, jak małe młockarnie, sieczkarnie itp.) za pośrednictwem wału przegubowego; symbol wytężonej, ciężkiej...

    Ocena / Kategoria / Definicje

    Autor /Borzymir Dodano /26.03.2012 Znaków /396

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    KIERPCE

    Na Podhalu góralskie, płytkie obuwie z jednego kawałka skóry, wiązane rzemykami; zob. Chodak.

    Ocena / Kategoria / Definicje

    Autor /Borzymir Dodano /26.03.2012 Znaków /110

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    KIERDEL

    Stado owiec (zwł. na Podhalu); stado kozic, muflonów; ze słowack. krdel.

    Ocena / Kategoria / Definicje

    Autor /Borzymir Dodano /26.03.2012 Znaków /81

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    KIERZANKA

    Kierzonka, maślnica, prymitywne naczynie drewniane w kształcie małej konwi z tłokiem do wyrabiania masła (maszyna do wyrobu masła a. margaryny - kierznia, maselnica, masielnica); z nm. Kerne, hol. kam.

    Ocena / Kategoria / Definicje

    Autor /Borzymir Dodano /26.03.2012 Znaków /207

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    KIEREJA

    Opończa, szuba, obszerny płaszcz podbity futrem, ubiór wierzchni pochodzenia tureckiego używany w XVI-XVIII w. przez szlachtę w czasie podróży, odmiana lud. kierei na Kujawach w XIX w.; z tur. kerege, kereke, 'opończa* z ker' rozciągać'.

    Ocena / Kategoria / Definicje

    Autor /Borzymir Dodano /26.03.2012 Znaków /259

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    KIJ

    Kiedy Bóg dopuści, to i z kija spuści przysł.; to i z kija wystrzeli; zob. Zając (Wyszedł jak ksiądz...).

    Kij odlewany dawn. mocne uderzenie kijem wymierzone na odlew, z rozmachem, gwałtownie. Kij samobij w bajkach: czarodziejski kij, który sam bije na rozkaz właściciela.

    Nie w kąj dmuchał to nie...

    Ocena / Kategoria / Definicje

    Autor /Borzymir Dodano /26.03.2012 Znaków /1 455

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    KIELCE

    Miasto w Górach Świętokrzyskich, w dolinie Silnicy (dopływ Bobrzy); nazwa od imienia Kielec, znanego z dokumentów z 1206, od pnia kieł 'ząb oczny'; dawna odmiana .Kielce dpn. Klec; zob. Kadzielnia.

    Zespół dawnego pałacu biskupów krakowskich zbudowanego przez Tomasza Ponciniego w 1673-41 dla biskupa Jakuba...

    Ocena / Kategoria / Definicje

    Autor /Kwiryn Dodano /23.03.2012 Znaków /423

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    KIELICH

    Z nm. Kelch od łac. calix; por. Puchar. Kielich goryczy cierpienie, boleść, strapienie; w Biblii, Ew. wg Mat., 26, 39; Łuk., 22, 42, słowa Jezusa w Ogrojcu: „Ojcze mój, jeśli można, oddal ode mnie ten kielich." Kielich krwi zob. Graal.

    Czołem bijący w marmur Chrystusowy,

    Kiedym się skarżył na klątwy...

    Ocena / Kategoria / Definicje

    Autor /Kwiryn Dodano /23.03.2012 Znaków /469

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    KICHANIE

    Znaczna część ludności świata wierzy do dziś, że kichanie jest rodzajem niewielkiego grzmotu w głowie, stanowiącego bezpośredni znak od bogów, wieszczący dobry a. zły los. Staroż. Rzymianie witali kichnięcie słowami: Absit omen!, aby nie stało się zapowiedzią nieszczęścia.

    Wg tradycji papież...

    Ocena / Kategoria / Definicje

    Autor /Kwiryn Dodano /23.03.2012 Znaków /885

    praca w formacie txt

Do góry