Język polski /17 000 prac/

  • Ocena brak

    STATECZNY Euzebiusz

    STATECZNY Euzebiusz, imię chrzestne franciszek, ur. 1 X 1864 w Witosławicach pod Koźlem, zm. 6 III 1921 w Leżajsku, śl. pisarz i publicysta; zakonnik. Pochodził z rodziny chłopskiej; po wstąpieniu do bernardynów i odbyciu studiów we Włoszech (1886—89) prof. teologii i filozofii w instytucie nauk. zakonu...

    Ocena / Przedmiot / Język polski

    Autor /sciaga Dodano /30.03.2012 Znaków /2 178

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    STASZIC, Staszyc, Stanisław

    STASZIC, Staszyc, Stanisław, ur. w pocz. listopada 1755 w Pile, zm. 20 I 1826 w Warszawie, działacz oświat., gosp. i polit., organizator i mecenas nauki, uczony przyrodnik, filozof, pisarz polit., tłumacz. Syn mieszczanina, burmistrza Piły, ukończywszy seminarium w Poznaniu, przyjął na przełomie 1778 i...

    Ocena / Przedmiot / Język polski

    Autor /sciaga Dodano /30.03.2012 Znaków /13 162

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    STASZCZYK ADAM

    STASZCZYK ADAM, ur. 24 X 1850 w Krakowie, zm. 30 IV 1909 tamże, dramatopisarz, poeta. Pochodził z rodziny rzemieślniczej . Trudnił się ślusarstwem artyst., które poznał m.in. w Niemczech i Francji. Wiedzę ogólną zdobywał drogą samokształcenia. Mieszkał w Krakowie, był starszym cechu; działacz...

    Ocena / Przedmiot / Język polski

    Autor /sciaga Dodano /30.03.2012 Znaków /1 318

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    STASIAK LUDWIK

    STASIAK LUDWIK, ur. 15 VIII 1858 w Bochni, zm. 3 XII 1924 w Krakowie, malarz, powieściopisarz. Syn górnika; studiował na wydz. filoz. UJ oraz w Szkole Sztuk Pięknych. Uczeń Matejki, dość późno przerzucił się na pole prozy, ogłaszając powieść Bolesław Chrobry (1903), wznów. pt. Rycerze śpiący w...

    Ocena / Przedmiot / Język polski

    Autor /sciaga Dodano /30.03.2012 Znaków /1 285

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    STARZYŃSKI STANISŁAW, pseud. Stach z Zamiechowa

    STARZYŃSKI STANISŁAW, pseud. Stach z Zamiechowa, ur. 1784 lub 1785 w Zamiechowie (Podole), zm. 1851 (1855?) w Kulparkowie pod Lwowem, poeta, dramatopisarz. Syn zamożnego ziemianina, studiując 1803-05 w Wilnie, należał do grupy—» „Tygodnika Wil." (zapewne redaktor); zetknięcie się z wił. środowiskiem...

    Ocena / Przedmiot / Język polski

    Autor /sciaga Dodano /30.03.2012 Znaków /1 489

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    STAROWOLSKI Szymon

    STAROWOLSKI Szymon, ur. 1588 w Starej Woli (Polesie), zm. 6 IV 1656 w Krakowie, polihistor, poeta, kaznodzieja. Syn ubogiego bojara spod Prużany, l. młodzieńcze spędził w otoczeniu J. Zamoyskiego, później za granicą jako mentor młodych ks. Ostrogskich w Lowanium. Po powrocie od 1612 student wydz. artium...

    Ocena / Przedmiot / Język polski

    Autor /sciaga Dodano /30.03.2012 Znaków /2 989

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    STAROWIEYSKA-MORSTINOWA ZOFIA

    STAROWIEYSKA-MORSTINOWA ZOFIA, ur. 21 VII 1891 w Bratkówce pod Krosnem, zm. 3 VII 1966 w Krakowie, krytyk lit., eseistka. Współpracowniczka prasy kat., publikowała od 1924, gł. w krak. dzienniku „Czas", w pozn. tygodniku „Kultura", w „Przeglądzie Powsz." (1931-38 prowadziła dział recenzji lit.), po 1945...

    Ocena / Przedmiot / Język polski

    Autor /sciaga Dodano /30.03.2012 Znaków /1 440

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    MANTELZAK

    Dawn. tłumok podróżny, tobołek; sakwa skórzana w siodle; z nm. Mantelsack 'tłumok; zawiniątko'; Mantel 'płaszcz'; Sack 'worek'.

    Ocena / Kategoria / Definicje

    Autor /Festus Dodano /30.03.2012 Znaków /147

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    MANTINEJA

    W staroż. miasto gr., stolica wsch. Arkadii na Peloponezie; w 418 pne. król Sparty Agis odniósł tu zwycięstwo nad Argos, Atenami i Elidą; w 362 Epaminondas pokonał tu Spartan po raz ostatni; w 223 miasto zburzone przez Związek Achajski i odbudowane przez Antygona Dosona jako Antigoneja.

    Dawną nazwę...

    Ocena / Kategoria / Definicje

    Autor /Festus Dodano /30.03.2012 Znaków /591

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    MANTOLET

    Mantelet, mantelecik, w XVII-XIX w. krótka pelerynka damska, zazw. z kapturem; pelerynka używana jako wierzchni ubiór chórowy przez niektórych duchownych; z wł. manteletta zdrobn. od mantella 'płaszcz damski'.

    Ocena / Kategoria / Definicje

    Autor /Festus Dodano /30.03.2012 Znaków /240

    praca w formacie txt

Do góry