Język polski /17 000 prac/

  • Ocena brak

    OSTRÓG

    Hist. niewielka (zwykle czworokątna, z narożnymi basztami i dwurzędowym ostrdkołem) warownia, umocnienie z wałem ziemnym i rowem, częste w Słowiańszczyźnie, a w Polsce od wczesnego średniowiecza do XVIII w.; dawn. więzienie w Rosji carskiej; dawn. palisada.

    W Ostrogu na rogu trąbili trębacze: tra, ra...

    Ocena / Kategoria / Definicje

    Autor /Przybywoj Dodano /06.04.2012 Znaków /555

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    OSTATKI

    Ostatnie dni karnawału; zob. Mięsopust); Zapusty. Jak ostatki, to ostatki, popijmy se, stare babki przysł.

    Ocena / Kategoria / Definicje

    Autor /Przybywoj Dodano /06.04.2012 Znaków /109

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    OSTATNI

    Na ostatnią przyszło dawne przysł. o krytycznej, niebezpiecznej sytuacji. Na ostatnich nogach (być) ledwo się trzymać na nogach, być strudzonym, wyczerpanym.

    Ostatni poemat (1847) Zygmunta Krasińskiego, przedśmiertna wieszcza wizja rewolucji społ., którą ogląda bezimienny, zapomniany przez wybawców...

    Ocena / Kategoria / Definicje

    Autor /Przybywoj Dodano /06.04.2012 Znaków /7 584

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    OSTEW

    Ostrew, rogal, w okolicach (pod)górskich wysoka, Wbita pionowo w ziemię żerdź, tyczka, z umocowanymi na niej a. przetykanymi przez nią poprzecznie i naprzemianlegle żerdkami, na których układa się, a potem suszy siano łąkowe a. koniczynowe, niekiedy też zboże.

    Ocena / Kategoria / Definicje

    Autor /Przybywoj Dodano /06.04.2012 Znaków /285

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    OSTRAKON

    Gr., 'skorupka', skorupka gliniana, kawałek stłuczonego naczynia glinianego, który w staroż. służył do drobnych notatek, kwitów podatkowych, rachunków, a także przy głosowaniu zwanym ostracyzmem; zob. Sąd (skorupkowy).

    Ocena / Kategoria / Definicje

    Autor /Przybywoj Dodano /06.04.2012 Znaków /248

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    OSTROKÓŁ

    Częstokół, palisada, ogrodzenie z grubych, zaostrzonych u góry pali drewnianych; w staroż. i śrdw. część obwarowania grodów, zamków, często z wyciętymi strzelnicami.

    Ocena / Kategoria / Definicje

    Autor /Przybywoj Dodano /06.04.2012 Znaków /202

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    OSJAN

    Szkoc. Ossian, legendarny wojownik i bard celtycki, syn Finna (zob.), zwany też Oisinem, który miał żyć pod koniec XIII w. Jemu to przypisał James Macpherson, 1736-96, zdolny literat szkocki, autorstwo ogłoszonych przez siebie w latach 1760-63 poematów, które stały się sztandarowymi utworami preromantyzmU...

    Ocena / Kategoria / Definicje

    Autor /Przybywoj Dodano /06.04.2012 Znaków /1 465

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    OSKAR

    Imię anglosaskie, spopularyzowane w końcu XVIII w. jako imię syna Osjana (zob.) w wielu poematach Macphersona.

    Oscar nazwa pozłacanych statuetek przyznawanych od 1929 przez Akademię Nauk i Sztuk Filmowych w Los Angeles (Hollywood) dorocznie reżyserom, aktorom, scenarzystom itd. za najwyższe osiągnięcia w...

    Ocena / Kategoria / Definicje

    Autor /Przybywoj Dodano /06.04.2012 Znaków /344

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    OSMAN II

    1604-22, Sułtan tur. od 1618, wojnę z Polską rozpoczął zwycięską bitwą pod Cecorą, a po daremnym oblężeniu Chocimia zawarł pokój. Zrzucony z tronu przez zbuntowanych janczarów, po czym zamordowany przez wielkiego wezyra Dawuda Paszę.

    Osman poemat epicki w 20 pieśniach poety chorwackiego Ivana...

    Ocena / Kategoria / Definicje

    Autor /Przybywoj Dodano /06.04.2012 Znaków /659

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    OSMANOWIE

    Osmańczycy, tur. osmanły, dawna nazwa Turków; od imienia sułtana Osmana (Otmana) I, 1259-1326, założyciela dynastii osmańskiej; por. Otomana (Otomański); Seldżucy. Osmański dotyczący Osmanów, turecki.

    Ocena / Kategoria / Definicje

    Autor /Przybywoj Dodano /06.04.2012 Znaków /224

    praca w formacie txt

Do góry