Język polski /17 000 prac/

  • Ocena brak

    Władysław Broniewski - Wiersze o wczesnej wiośnie pisane późną jesienią

    Żyję sobie, jestem poetą,

    diabli komu do tego.

    Łażę,

    depczę warszawski beton,

    piszę wiersze – z niczego.

    W oficynie na Mokotowiemieszkam,

    płacę komorne,patrzę na chmury wieczorne:miedź stopiona z ołowiem.

    Hoduję radość zamarłąw ciasnych szczelinach bytu,

    aż przyjdzie wiosna – spazmem za...

    Ocena / Kategoria / Wiersze

    Autor /Wincent Dodano /29.04.2011 Znaków /1 133

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Władysław Broniewski - Zagłębie Dąbrowskie

    Szybie milczący i ciemny,

    ożyjesz i będziesz gadał.

    Po gniew – jak węgiel – kamienny,

    windo złej pieśni– na dół!

    Po gniew,

    moja pieśni,

    najgłębiejw serce ziemi się wwierć!

    Węgiel dobywa Zagłębie,

    Zagłębie dobywa śmierć.

    W dół i w górę otchłanie mroku,

    czarna troska,

    czarna...

    Ocena / Kategoria / Wiersze

    Autor /Wincent Dodano /29.04.2011 Znaków /1 711

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Władysław Broniewski - Poezja

    Ty przychodzisz, jak noc majowa,

    biała noc, noc uśpiona w jaśminie,

    i jaśminem pachną twoje słowa,

    i księżycem sen srebrny płynie,

    płyniesz cicha przez noce bezsenne,–

    cichą nocą tak liście szeleszczą –

    szepczesz sny, szepczesz słowa tajemne,

    w słowach cichych skąpana jak w deszczu...

    To za...

    Ocena / Kategoria / Wiersze

    Autor /Wincent Dodano /29.04.2011 Znaków /1 656

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Poezja wobec katastrofy - Apokalipsa spełniona

    Okupacja. Terror. Hitlerowskie i stalinowskie obozy niewolniczej pracy oraz systematycz-nego ludobójstwa. Tym okazała się katastrofa drugiej wojny światowej. Rzeczywistość oku-pacyjna, którą w Polsce nazwano  a p o k a l i p s ą  s p e ł n i o n ą, rozmiarami zbrodni orazgrozy przerosła najczarniejszą...

    Ocena / Kategoria / XX-lecie

    Autor /Wincent Dodano /29.04.2011 Znaków /667

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Poezja wobec katastrofy - Katastrofizm radosny

    Reguła solidarności była z premedytacją łamana przez tych poetów, którzy akceptowalikatastroficzną diagnozę (wierzyli w nieuchronną zagładę dotychczasowej struktury świata),przemawiali językiem katastroficznych wizji, ale uważali, że stary świat powinien zginąć,byli po stronie tych, którzy...

    Ocena / Kategoria / XX-lecie

    Autor /Wincent Dodano /29.04.2011 Znaków /884

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Poezja wobec katastrofy - Solidarność

    Zaimek „my” („nas”) w modlitwie żałobnej odnosi się także do reguły solidarności. „My,cywilizacje, wiemy już, że jesteśmy śmiertelne” – pisał Paul Yalery. „Zbliżamy się do końcaz matematyczną dokładnością” – oświadczał bohater Nóg Izoldy Morgan Jasieńskiego. „Wstuku ciężkich serc / nam ani...

    Ocena / Kategoria / XX-lecie

    Autor /Wincent Dodano /29.04.2011 Znaków /1 422

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Poezja wobec katastrofy - Aktualność

    Czytelnik wiersza katastroficznego nie powinien się łudzić, iż wizja apokalipsy dotyczydalekiej przyszłości. Przeciwnie, musi wiedzieć, iż katastrofa się już zaczęła; przez jakiś czasbędzie się jeszcze działa w fikcyjnych światach literackich, ale już wkrótce przeobrazi się wstuprocentową...

    Ocena / Kategoria / XX-lecie

    Autor /Wincent Dodano /29.04.2011 Znaków /727

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Poezja wobec katastrofy - Wizyjność

    Katastroficzny obraz świata w poezji był zbiorem  z n a k ó w  w r ó ż ą c y c h  z a g ł a dę. W jakimkolwiek otoczeniu znajdował się podmiot lub bohater wiersza katastroficznego,jego uwaga koncentrowała się na ukrytych lub jawnych sygnałach wielkiego niebezpieczeń-stwa. W poezji Miłosza znaki...

    Ocena / Kategoria / XX-lecie

    Autor /Wincent Dodano /29.04.2011 Znaków /3 001

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Poezja wobec katastrofy - Typowość

    W dziele katastrofisty  g i n ą c y  b o h a t e r  musiał być kimś reprezentatywnym dla zdą-żającej ku katastrofie wspólnoty. Musiał być  t y p o w y, pozbawiony właściwości, którezwracając na siebie uwagę – oddalałyby myśl o powszechności opisywanej tragedii. Gdy takibohater ginął (lub...

    Ocena / Kategoria / XX-lecie

    Autor /Wincent Dodano /29.04.2011 Znaków /5 479

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    Poezja wobec katastrofy - Literackie reguły katastrofizmu

    Poetyckie przepowiednie katastrofy (tak samo zresztą powieściowe i dramaturgiczne) mo-gły być wyrażone za pomocą rozmaitych, dowolnie kombinowanych środków artystycznych –pochodzących z wielu stylów i poetyk. Można łatwo poszerzyć rejestr „izmów” odnotowa-nych przez Wykę.

    W dorobku polskich poetów...

    Ocena / Kategoria / XX-lecie

    Autor /Wincent Dodano /29.04.2011 Znaków /1 619

    praca w formacie txt

Do góry