Język polski /17 000 prac/

  • Ocena brak

    POKŁADZINY

    Łac. conscensio łhalami 'wejście do sypialni', dawn. prawn. akt fizycznego spełnienia małżeństwa (łac. copula carnalis 'złączenie cielesne'), przez który stawało się ono całkowicie uprawomocnione, przyznawało mężowi prawo do posagu, żonie do zapisu wiana, a obojgu do zapisu dożywocia; w dawnej...

    Ocena / Kategoria / Definicje

    Autor /Ernest1410 Dodano /10.04.2012 Znaków /488

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    POHANIEC

    Dawn. pogard, poganin, wyznawca islamu, zWł. Tatar a. Turek; z ukr. pohaneć.

    Ocena / Kategoria / Definicje

    Autor /Ernest1410 Dodano /10.04.2012 Znaków /78

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    POKŁON

    Pokłon trzech mędrców (trzech króli) wg Biblii, Ew. wg Mat., 2, 1; zob. Epifania; Magowie; Trzy (Trzej królowie); obraz (1481, nie ukończony) Leonarda da Vinci, Florencja, Uffizi. Obraz P. Bruegela St., Bruksela.

    Pokłon pasterzy wg Biblii, Ew. wg Luk. 2, 16-17; obraz (1476) w środk. części tryptyku ołtarza...

    Ocena / Kategoria / Definicje

    Autor /Ernest1410 Dodano /10.04.2012 Znaków /416

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    POHYBEL

    Dawn. zguba, zatracenie; szubienica; ukr., pokrewne polskiemu ginąć, gibnąć, giąć. Na pohybel na zgubę, na zatracenie, na zagładę; niech zginie, niech przepadnie, śmierć mu!

    Ocena / Kategoria / Definicje

    Autor /Ernest1410 Dodano /10.04.2012 Znaków /184

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    POGNAŁA WOŁKI NA BUKOWINĘ

    Pieśń ludowa, bardzo popularna w różnych odmianach, o dziewczynie, która zgubiła wołki.

    Pognała wołki na bukowinę,

    Wzięła skrzypeczki, wzięła jedyne,

    Tam grała, śpiewała,

    Kędy swoje siwe wołki pasała. 1-4.

    Ocena / Kategoria / Definicje

    Autor /Ernest1410 Dodano /10.04.2012 Znaków /245

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    POGOŃ

    Godło państwowe dawnej Litwy, pierw, prawdop. herb Olgierda, jego samego przedstawiający; herb Wielkiego Księstwa Litewskiego w czerwonym polu, wyobrażający rycerza na koniu w pełnym biegu, w hełmie, z mieczem wzniesionym w prawej ręce, a w lewej z tarczą z podwójnym złotym krzyżem; włączony przez...

    Ocena / Kategoria / Definicje

    Autor /Ernest1410 Dodano /10.04.2012 Znaków /400

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    POETA

    Drażliwy ród wieszczów (poetów), łac. genus irritabile vątum,z Listów, 2,2, 102, Horacego.

    Kto chce poete zrozumieć, musi udać się do jego kraju, nm. Wer den Dichter will verstehen, muss in Dichters Landegehen, motto do Dywanu Zachodu i Wschodu (Westóstlicher Divan, 1819) Goethego. Licencja poetycka, łac...

    Ocena / Kategoria / Definicje

    Autor /Ernest1410 Dodano /10.04.2012 Znaków /5 227

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    POGŁÓWNE

    W Polsce przedrozbiorowej podatek obliczany od głowy, tj. od osoby, bez względu na posiadany majątek; w 1520 zróżnicowano je wg zajmowanych stanowisk na blisko dwieście klas podatkowych; nakładano też pogłówne na Żydów, Tatarów i Cyganów, ale szlachta broniła się skutecznie przeciw pogłównemu...

    Ocena / Kategoria / Definicje

    Autor /Ernest1410 Dodano /10.04.2012 Znaków /440

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    PODWIKA

    Podwijka, podwiczka, w Polsce od XV w. kwef, zasłona, welon, płócienna biała chusta okrywająca szyję i podbródek, wiązana na czubku głowy, noszona przez mężatki; przen. dawn. kobieta, niewiasta.

    Podwikarz dawn. kobieciarz, babiarz, bałamut

    Ocena / Kategoria / Definicje

    Autor /Ernest1410 Dodano /10.04.2012 Znaków /264

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    PODSĘDEK

    W dawnej Polsce urzędnik książęcego sądu dworskiego, a od XIV w. urzędnik w sądzie ziemskim, zastępca sędziego.

    Ocena / Kategoria / Definicje

    Autor /Ernest1410 Dodano /10.04.2012 Znaków /120

    praca w formacie txt

Do góry