Język polski /17 000 prac/

  • Ocena brak

    TERCJARZE

    Kośc. rz.-kat. członkowie „trzeciego zakonu" (łac. tertii ordinis, istniejącego obok pierwszego, męskiego, i drugiego, żeńskiego), stowarzyszenia osób świeckich w duchu jednego z zakonów ścisłych i z nim organizacyjnie związanego; tego rodzaju „trzecie zakony" istnieją u franciszkanów, dominikanów...

    Ocena / Kategoria / Definicje

    Autor /Prosimir Dodano /19.04.2012 Znaków /542

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    TERCYNA

    Wł. terza rima, trójwersowa strofa rymowana, w której wers środkowy rymuje się z pierwszym i trzecim strofy następnej: aba, bcb itd., popularna w poezji wł., rozpowszechniona w innych literaturach przez Boską Komedię (zob. Komedia) Dantego; w Polsce stosowana naprzód przez Jana Kochanowskiego, później przez...

    Ocena / Kategoria / Definicje

    Autor /Prosimir Dodano /19.04.2012 Znaków /393

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    TEORIKON

    Gr. thedrikón, zasiłek (2 obole) pobierany w Atenach ze skarbu państwa przez ubogich obywateli na opłacenie wstępu do teatru, a później i na widowiska, zgodnie z ateńską polityką kulturalną w V i IV w. pne. nie uznającą biletów zniżkowych.

    Ocena / Kategoria / Definicje

    Autor /Prosimir Dodano /19.04.2012 Znaków /272

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    TERAFIM

    Hebr., rodzaj posążków czy obrazków, przedmiot czci i wróżb u staroż. Żydów okresu pasterskiego i u ludów pokrewnych; były to zapewne bóstwa domowe a. amulety osobiste.

    W Biblii, Gen., 31, 19-35, Rachela, uchodząc z Jakubem z domu ojca, kradnie mu terafim i ukrywa pod siodłem wielbłądzim; por. też Ks...

    Ocena / Kategoria / Definicje

    Autor /Prosimir Dodano /19.04.2012 Znaków /380

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    TEODORYK WIELKI

    ok. 455-526, Król Ostrogotów od 471. Gdy państwo Attyli rozpadło się po jego śmierci w 453, Ostrogoci odzyskali niezależność. Cesarze bizantyjscy opłacali ich, aby przepędzili innych barbarzyńców germańskich na zachód. Nagrodzili ich Pannonią i wzięli Teodoryka, 7-letniego syna ich króla Teodemira...

    Ocena / Kategoria / Definicje

    Autor /Prosimir Dodano /19.04.2012 Znaków /2 219

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    TEMPIETTO

    Archit. mała świątynia na rzucie koła; niekiedy - barokowy a. klasycystyczny pawilon ogrodowy o podobnym kształcie; wł., 'świątyńka.

    Tempietto świątyńka, zw. także „powiększonym reiikwiarze.rti", zbudowana w 1502 przez Bramantego na dziedzińcu klasztoru franciszkanów przy kościele San Piętro in...

    Ocena / Kategoria / Definicje

    Autor /Prosimir Dodano /19.04.2012 Znaków /972

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    TEORBAN

    Rodzaj lutni basowej, arcylutni, rozpowszechniony od XV-XVI do XVIII w., również w Polsce, a na Ukrainie do końca XIX w.; zwykle o 14 strunach dzielących się na grupę melodycznych i grupę basowych-burdonowych; z fr. t(h)eorbe od wł. tiorba 'wielka lutnia'.

    Czuwający wpośród śpiących

    Z teorbanem siadł...

    Ocena / Kategoria / Definicje

    Autor /Prosimir Dodano /19.04.2012 Znaków /534

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    TEMPLARIUSZE

    Duchowny zakon rycerski, z w. też Braćmi Świątyni Salomona, łac. Fratres Templi Salomonis (stąd nazwa) a. Biednymi Rycerzami Chrystusa, Pauperes Commilitones Christi, zał. w 1118 przez rycerzy fr. z Szampanii, aby zapewnić bezpieczeństwo pielgrzymom udającym się do Ziemi św. Wielki Mistrz zakonu miał...

    Ocena / Kategoria / Definicje

    Autor /Prosimir Dodano /19.04.2012 Znaków /2 061

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    TEMPORALIK

    Skrypturalik, dawn. nożyk, scyzoryk do temperowania, zacinania piór gęsich a. łabędzich do pisania; prawdop. z łac. temperare 'mieszać; przyprawiać; hartować; ostrzyć', zapewne pożyczka żakowska, gdyż żacy dla wszystkich przyborów szkolnych potrzebowali nazw łacińskich, aby nie zasłużyć na...

    Ocena / Kategoria / Definicje

    Autor /Prosimir Dodano /19.04.2012 Znaków /400

    praca w formacie txt
  • Ocena brak

    TENUTA

    Hist. dzierżawa dóbr królewskich, książęcych; prawn. czynsz dzierżawny; wł., 'posiadłość; mienie; folwark' z łac. teńere 'trzymać'.

    Ocena / Kategoria / Definicje

    Autor /Prosimir Dodano /19.04.2012 Znaków /157

    praca w formacie txt

Do góry