Ocena brak

Żyły nerki

Autor /dianka Dodano /12.01.2012

Z małymi wyjątkami żyły towarzyszą tętnicom i przeważnie mają te same nazwy. Z naczyń włosowatych kory i rdzenia nerki powstające żyły międzyzrazikow (w. inłerlobulares) i żyłki proste (nenulae rectae) przez żyły łukowate fw. arciformes)\ uchodzą do żył międzypłatowych (w. interlobarcs), które w słupach nerkowych między piramidami kierują się do zatoki nerkowej. Żyły łukowate w pełni zasługują tu na swą nazwę ponieważ w przeciwieństwie do tętnic na podstawie piramid tworzą* prawdziwe arkady łączące sąsiednie żyły międzypłatowe.

W ostatnich paru latach mamy próby ustalenia segmentalnej budowy naczy owej nerki. Miałaby ona znaczenie praktyczne w częściowej nefrektomii.

Z sieci naczyniowej torebki włóknistej i z powierzchownych warstw kory zbierają się gw iazdowa 10 ułożone żyły, tzw. żyłki g w i a z d o w a t e (venulae stellatae l), pnic których są bogato zaopatrzone w gładkie komórki mięśniowe i które uchodzą do żył międzyzraz i ko wych.

W obrębie zatoki nerkowej żyły międzypłatowe opuszczają miąższ nerkowy i łączą się w większe pnie, które tworzą wreszcie żyłę nerkową (v. renalis) uchodzącą do żyły głównej dolnej.

Obie żyły nerkowe, prawa i lewa, otrzymują dopływy z torebki tłuszczowej nerki i z moczowodu; do lewej ż. nerkowej uchodzi poza tym zwykle żyła nadnerczowa lewa i żyła jądrowa lub jajnikowa lewa.

Podobne prace

Do góry