Ocena brak

żyła wrotna

Autor /rachelC Dodano /02.02.2012

Do układu ż. głównej dolnej włączone jest krążenie wrotne, którego najistotniejszą częścią jest ż. wrotna. Ż. wrotna (v. portae) sprowadza do wątroby krew z nieparzystych narządów jamy brzusznej. Jej obszar drenowania obejmuje cały przewód pokarmowy podprzeponowy, począwszy od wpustu żołądka aż do odbytnicy włącznie, oraz śledzionę, trzustkę i pęcherzyk żółciowy.

Układem wrotnym nazywamy każdy układ tętniczy czy żylny utworzony przez naczynie u obu swych końców przechodzące w sieć naczyń włosowatych. Takim naczyniem jest ż. wrotna. Powstaje ona z sieci włosowatej wyżej wymienionych narządów i drugą siecią włosowatą kończy sie w wątrobie. Z sieci włosowatej wątroby zbierają się wpierw drobne, później coraz większe naczyńka żylne , które wreszcie wytwarzają żż. wątrobowe uchodzące do ż. głównej dolnej. W wątrobie rozróżniamy więc odnogę żylną doprowadzającą oraz odnogę odprowadzającą, połączone z sobą siecią naczyń włosowatych. Układ wrotny wątroby wytwarza krążenie czynnościowe, które służy przemianie materii; krew w układzie wrotnym ma też inny skład niż pozostała krew żyhia  i znajduje się pod w iększym ciśnieniem niż krew w układzie ż. głównej dolnej na tej samej wysokości. Dlatego też może on przezwyciężyć opór krążenia wątrobowego. Musimy sobie bowiem uprzytomnić, że włączone są tu dwa układy włosowate jeden za drugim, jeden w ścianie jelita i drugi w wątrobie.

Żyły wychodzące z narządów zasięgu ż. wrotnej łączą się prawic w jednym miejscu wytwarzając ż. wrotną, której początek leży do tyłu od szyjki trzustki na granicy jej głowy i trzonu. Ż. wrotna powstaje z trzech dopływów początkowych, czyli z trzech korzeni: ż. krezkowej górnej, ż. krezkowej dolnej oraz ż. śledzionowej .

Koniec pnia ż. wrotnej leży we wnęce wątroby, gdzie dzieli się na gałąź prawą i gałąź lewą. Długość pnia wynosi około 8—10 cm, średnica mniej więcej 15—20 mm.

Każdy dopływ ż. wrotnej początkowy czy też boczny towarzyszy tętnicy w liczbie pojedynczej; niektóre tylko dopływy z pęcherzyka żółciowego w liczbie dwóch przypadają na każdą tętnicę.

Wszystkie żyły układu wrotnego są pozbawione zastawek; wyłącznie drobne gałązki mają zastawki bezpośrednio po wyjściu ze ściany narządu, który drenują.

Zapoznamy się kolejno z korzeniami ż. wrotnej, jej pniem oraz jej gałęziami końcowymi i bocznymi, wreszcie z zespoleniami i żyłami wrotnymi dodatkowymi.

Podobne prace

Do góry