Ocena brak

Zwieracz zewnętrzny odbytu

Autor /mollye Dodano /13.01.2012

Zwieracz zewnętrzny odbytu (m. sphincter ani externus) jest mięśniem nieparzystym, owalnym, grubym (8—10 mm) położonym na zewnątrz od gładkiego zwieracza wewnętrznego ; jak pierścieniem wysokości mniej więcej 2—3 cm obejmuje on kanał odbytowy. Włókna dźwigacza odbytu (oraz wiązki warstwy podłużnej błony mięśniowej odbytnicy) od góry wnikają między oba zwieracze odbytu .

Kierując się od dołu ku górze w zwieraczu zewnętrznym dają się wyróżnić trzy warstwy stanowiące trzy części mięśnia: podskórną, środkową i głęboką.

Część podskórna (pars subcutanea) stanowi warstwę najbardziej powierzchowną przylegającą bezpośrednio do tkanki podskórnej; część ta nie ma przyczepów do kośćca. Włókna prawej i lewej strony krzyżują się w linii pośrodkowej do przodu i ku tyłowi od odbytu i kończą się w tkance podskórnej.

Część środkowa zwana również częścią powierzchowną (pars superjicialis) stanowi główną warstwę. Składa się ona z połowy prawej i lewej położonych po obu stronach odbytu. Włókna rozpoczynają się z tyłu na kości guzicznej oraz na więzadle odbytowo-guzicznym i kończą się z przodu w środku ścięgnistym krocza.

Część głęboka jest ściśle okrężna i tak jak warstwa podskórna nigdzie nic przyczepia się do kośćca; stanowi ona najwyższą warstwę mięśnia.

Poprzecznie prążkowane włókna zwieracza zewnętrznego podlegają naszej woli, podczas kiedy, jak wiemy, gładki zwieracz wewnętrzny jest od niej niezależny. W napięciu spoczynkowym zwieracza zewnętrznego odbyt jest stale zamknięty i światło kanału odbytowego wytwarza podłużną szczelinę z boków spłaszczoną. W czasie skurczu mięsień przyciska silniej ściany boczne do siebie.

Krew tętnicza dochodzi do mięśnia z t. odbytniczej środkowej, gałęzi t. biodrowej wewnętrznej oraz z t. odbytniczej dolnej, gałęzi t. sromowej wewnętrznej. Unerwienie pochodzi z nerwów odbytniczych dolnych. gałęzi nerwu sromowego.

Podobne prace

Do góry