Ocena brak

Zwichnięcie stawu ramiennego

Autor /grubaska Dodano /18.12.2012

Zwichnięcie to powstaje przy upadku na odwiedzione ramię, po urazie bezpośrednim, a także po gwałtownym uniesieniu ramienia bez wykonania rotacji zewnętrznej. Głowa kości ramiennej przerywa torebkę stawową bądź odrywa ją z fragmentem obrąbka -panewki w dolno-przedniej, wolnej od mięśni części stawu, a następnie przemieszcza się dalej w zależności od kierunku ruchu ramienia.

Objawy kliniczne to zniekształcenie obrysów barku, wystawanie wyrostka barkowego, brak głowy w panewce, wyczuwanie jej poza panewką w przedłużeniu kości ramiennej. Kończyna ustawiona jest w lekkim odwiedzeniu, próby ruchów są bolesne, wykazują sprężynujący opór.

Zachowanie się i ustawienie ramienia zależy od umiejscowienia zwichniętej głowy. Możemy mieć do czynienia ze zwichnięciem: 1) przednim a) pod wyrostkiem kruczym, b) pod obojczykiem; 2) dolnym a) w dole pachowym (luxatio axillaris), b) z uniesieniem ramienia(luxatio erecta) i 3) tylnym (wskutek urazu bezpośredniego).

Gdy ruchy są swobodniejsze, trzeba myśleć o jednoczesnym złamaniu kości ramiennej. Badanie rentgenowskie jest konieczne ze względu na możliwość istnienia dodatkowych uszkodzeń kostnych.

Zwichnięcie w stawie ramiennym wymaga pilnego nastawienia. Nastawia się je w znieczuleniu ogólnym, odwracając mechanizm urazu.

Sposób Kochera polega na kolejnym wykonaniu następujących czynności: w lekkim wyciągu ręcznym w osi ramienia delikatnie zwiększa się rotację zewnętrzną, następnie zgina i przywodzi ramię, tak by łokieć znalazł się na klatce piersiowej. Ruch rotacji wewnętrznej w tym ustawieniu zwykle wprowadza głowę do panewki.

Sposób Hipokratesa polega na wyciągu wzdłuż osi kończyny i przywiedze-niu przy jednoczesnym spychaniu głowy do panewki piętą, którą nastawiający umieszcza w dole pachowym chorego.

Sposób Dżanelidze jest najdelikatniejszy, polega na powolnym nastawianiu ciężarem zwisającej kończyny. Można go użyć, jeśli nie ma możności zastosowania znieczulenia. Chorego układa się na stole lub leżance na brzuchu, tak aby kończyna swobodnie zwisała ku dołowi. Można podać środki przeciwbólowe lub znieczulić staw nowokainą. Po ustąpieniu odruchowego przykurczu i rozluźnieniu mięśni może dojść do samoistnego nastawienia. Nastawienia można dokonać niedużym wyciągiem w osi ramienia przy zgiętym łokciu, wykonując skręcenie do wewnątrz i przywiedzenie.

Po nastawieniu unieruchamia się kończynę opatrunkiem Desaulta na 3 tygodnie.

Ze zwichnięciem stawu ramiennego może współistnieć: 1) oderwanie lub odbicie guzka większego kości ramiennej, przy czym złamanie bez większego przemieszczenia nie wpływa na sposób leczenia zwichnięcia, zaś złamanie z przemieszczeniem wymaga leczenia operacyjnego; 2) złamanie szyjki kości ramiennej, w którym próbę nastawienia zachowawczego może podjąć tylko doświadczony specjalista; w razie niepowodzenia pozostaje leczenie operacyjne; 3) uszkodzenia naczyń i pni nerwowych będące następstwem urazu lub powikłaniem i wymagające leczenia specjalistycznego.

Zwichnięcia zastarzałe stawu ramiennego powodują poważne kalectwo i muszą być leczone operacyjnie.

Zwichnięcie nawykowe stawu ramiennego (luxatło habitualis brachii) jest następstwem niewłaściwego leczenia zwichnięcia urazowego.

Przyczyny: 1) niezrośnięcie się rozerwanej torebki stawowej i oderwanego obrąbka (brak unieruchomienia lub niewłaściwe unieruchomienie po pierwszym zwichnięciu); 2) uszkodzenia kostne (brak przedniej części panewki lub tylnej powierzchni głowy). Powtarzające się zwichnięcia stanowią wskazania do leczenia operacyjnego.

Podobne prace

Do góry