Ocena brak

Związek między stworzeniem a Odkupieniem

Autor /Mietek Dodano /26.04.2011

Egzegeza w Pnp, w wielce zmysłowych i czułych słowach nie widzi niczego innego jak tylko wscodnią lirykę miłosną. Z trudem mogłaby wyjaśnić dlaczego ta miłosna pieśń przyjęta została do kanonu Pisma Świętego i zachowała się. Wiele wersetów w Pnp w tradycji chrześcijańskiej mogły być interpretowane przez wielu teologów i mistyków jako stosunek Oblubienicy – Kościoła i Oblubieńca – Chrystusa.

Ponieważ już w ST myśleniu i wypowiadaniu się stosunek Boga do swojego ludu opisywany był stale w sposób oczywisty, jako związek małżeński, a nieposłuszeństwo i zaparcie się Boga przez Izraelitów określane było jako nierząd, niewierność i cudzołóstwo.

  1. „jako mężczyznę i niewiastę stworzył ich” Rdz 1,27

„dlatego to mężczyzna opuszcza ojca swego i matkę swoją i łączy się ze swoją żoną tak ściśle, że stają się jednym ciałem” Rdz 2,24

Jahwistyczne opowiadanie o stworzeniu. Wprowadzenie tego opowiadania o grzesznym upadku jest stwierdza zatem: Adam – człowiek jest tak stworzony, że dopiero razem z kobietą w tym współistnieniu staje się w pełni sobą. Byt człowieka określony jest obcowaniem z ludźmi. Człowiek istnieje tylko w tej jedynej w swym rodzaju jedności dwojga.

Dla zrozumienia chrześcijańskiego małżeństwo bardzo istotne wydaje się być stwierdzenie, że małżeństwo jest najdobitniejszym wyrazem podstawowej kondyncji człowieka owego istnienia wobec drugiego a w ostateczności i przede wszystkim owego istnienia wobec Boga.

Małżeństwo jako rzeczywistość jest najwyraźniejszym znakiem tego, co w chrześcijańskim znaczeniu tego słowa rozumie się przez sakrament: „żywą skuteczną obecność Boga w ludzkim działaniu, wewnętrzną Bożą rzeczywistość w zewnętrznym ludzkim wydarzeniu wspólnoty”.

Podobne prace

Do góry