Ocena brak

Związek lit. renesansu z antykiem

Autor /dezerter Dodano /15.04.2011

. Renesans nie „odkrył” antyku, tak, jak  odkrywa  się nowe, nie znane dotąd lądy; w tym sensie humaniści nie byli Kolumbami obszarów starożytnej kultury. Wiadomo bowiem, że i uczone łacińskie średniowiecze miało rozległą orientację w zakresie grecko-rzymskich osiągnięć nauki, literatury, a zwłaszcza  filozofii (scholastyka Arystotelesa). Jednakże średniowieczna wiedza o antyku była mniej kompletna, w pewnym sensie chaotyczna, bo  operująca poszczególnymi fragmentami, a nadto nacechowana niejaką ostrożnością, mającą źródło w określonym stosunku  do  „pogańskiej”  epoki.  Natomiast renesansowe odkrycie antyku polegało na wspomnianym  już wskrzeszaniu jego duszy, czyli na  próbie  zrozumienia  i  pojęcia starożytności jako sensownej całości, w której  każdy  element  ma określone miejsce i znaczenie tłumaczące się właśnie w  związku  z ową całością. Takie ujęcie przyczyniło  się  do  innego,  bardziej wszechstronnego naświetlenia starożytnej wiedzy i kultury, do  nadania jej zabytkom nowego, właściwego sensu.             

Wszechstronne, kierowane, harmonijne formowanie  osobowości oraz twórczych zdolności człowieka (humanitas) było niejako powtórzeniem greckiego ideału wychowawczego (starożytna nazwa paideia).  Humanistyczne przejęcie się antykiem nie miało  znamion  amatorszczyzny; było dogłębne; chciano poznać możliwie najwięcej i  najdokładniej. Tak zrodziły się nauki humanistyczne uprawiane na  wielu uniwersytetach europejskich, w tym na liczącej się Akademii Krakowskiej.

Podobne prace

Do góry