Ocena brak

Zwężenie (stenosis) przełyku

Autor /kornelcia Dodano /20.11.2013

Zwężenie (stenosis) przełyku, oprócz posta* ci-;«wrodzonych, występuje po oparzeniu i zapaleniu przełyku, w przypadkach nowotWojj rów przełyku lub usytuowanych w sąsiedztwie w wyniku ucisku dużych naczyń (tętniak), w przypadkach zapalnie zmienionego uchyłka itp. Głównym objawem jest utrudnione i bolesne połykanie. Stwierdzenie zwężenia jest możliwe za pomocą badania rentgenowskiego. W wielu przypadkach konieczne może być leczenie operacyjne. Zapobieganie zwężeniom pooparzertiowym polega na wczesnym podawaniu kortykosteroidów i późniejszym rozszerzaniu za pomocą zestawu specjalnych zgłębników o wzrastającym kalibrze.

Kurcz wpustu (cardiospasmus), znany również pod właściwszą nazwą rozstrzeni przełyku(achąlasia oesophagi) polega na uszkodzeniu aparatu nerwowo-mięśniowego przełyku, które prowadzi do braku perys.taltyki i do zwiotczenia jego ścian oraz braku rozluźniania się wpustu. Przełyk taki w obrazie rentgenowskim. przybiera kształt workowaty lub szerokiego walca o wiotkich ścianach pozbawionych perystaltyki, często z widocznym poziomem zalegającego płynu.

Jedną z form rozstrzeni^jest tzw. choroba Chagasa spowodowana przez Trypanosoma erazi. Nie znana jest przyczyna występowania tej choroby w naszej szerokości geogra-i ficznej. Cechą wspólną jest prawdopodobnie zanikanie zwojów Auerbachar -i, co za tym idzie, zanik regularnej ■ propulsywnej perył staltyki kończącej: się normalnie zwiotczeniem dolnego zwieracza przełyku. Choroba objawia się najpierw utrudnionym połykaniem (dys-phagia) szczególnie zaznaczającym się. w sytuacjach stresowych lub przy pospiesznym jedzteniu. Łatwo występuje cofanie się spożytego już dawno pokarmu, zwłaszcza przy zmianie pozycji na poziomą. Niekiedy pojawia się uczucie rozpierania za mostkiem. Z czasem następuje zmniejszenie masy ciała.

Rozpoznanie ustala się na podstawie ba* dania radiologicznego, które jest niezbędne. Endoskopia jest mało użyteczna, gdyż w prze-; łyku wypełnionym treścią gęstą, śluzowatą, oblepiającą ściany trudno jest stworzyć właściwe warunki do oglądania. Zwykłe badanie radiologiczne można uzupełnić próbą czynnościową podając wstępnie choremu acetylocholinę lub Amylium nitrosum, które rozwierają Wpust. Przy rozpoznawaniu różnicowanie z rakiem Wpustu jest niezwykle ważne. Me-; chaniczne stworzenie lepszych warunków drenażu przełyku do żołądka jest obecnie jedyną skuteczną formą leczenia.

Leczenie farmakologiczne jest bardzo ma# ło skuteczne. Rozszerzanie wpustu od strony przełyku nie daje poprawy, natomiast skuS* teczniejsze jest rozszerzanie od strony żołądlł ka. Tego rodzaju zabiegi mogą być wykonywane nawet w przychodniach gastrologicz-nych, co pozwala lekarzowi praktykowi okre# sowo kierować do nich chorych, nad którymi nieraz przez długie lata sprawują pieczę. Nadają się do tego przypadki lżejsze, efekt jest nietrwały i trzeba zabiegi powtarzać. Używa się baloników pneumatycznych lub wodnych wypełnianych dopiero po wprowadzeniu do żołądka, a następnie przeciąganych przez wpust do przełyku. Bardziej skuteczne, ale i daleko bardziej brutalne jest rozszerzadło metalowe Starka. Ten zabieg wykonuje się tylko u pacjentów hospitalizowanych. W o-pornych przypadkach pozostaje jeszcze- leczenie operacyjne polegające na miotomii lub w szczególnych przypadkach na resekcji wpustu. Choroba może 4rwać wiele lat i po latach usposabia do-raka wpustu, toteż nawet mimo uzyskania poprawy, chorych tych należy; kontrolować.


Podobne prace

Do góry