Ocena brak

Zwalczanie handlu ludźmi w EU

Autor /michol Dodano /22.07.2011

Podstawą prawną w zakresie zwalczania handlu ludźmi jest art. 29. Traktatu o Unii Europejskiej, który mówi, że jej celem jest „zapewnienie obywatelom wysokiego poziomu bezpieczeństwa”, przez „zapobieganie przestępczości zorganizowanej lub innej i walkę z tymi zjawiskami, zwłaszcza z handlem ludźmi i przestępstwami przeciwko dzieciom”.

Ponadto według Konwencji o Europolu, walka z handlem ludźmi jest jednym z podstawowych zadań współpracujących ze sobą służb policyjnych państw członkowskich w ramach Europejskiego Biura Policji.

Nasilenie problemu nastąpiło po 1989 r. W efekcie otwarcia granic z państw dawnego bloku wschodniego masowo przemycano kobiety i dzieci (w celach seksualnych).

1993 r. Rada przyjęła Rekomendację w sprawie zwalczania handlu ludźmi.

1996 r. Komisja Europejska zorganizowała konferencję w tej sprawie z udziałem przedstawicieli uniwersytetów, policji, rządów, itp.

W tym czasie geniusze z Rady zorientowali się, że pedofile są nie tylko u Ruskich, ale też np. w Belgii.

W 1997 r. w Hadze narada ministerialna przyjęła dokument: „Haska deklaracja ministerialna- europejskie wskazówki dla efektywnych działań na rzecz prewencji i zwalczania handlu kobietami w celu eksploatacji seksualnej”. Uznano wówczas handel kobietami za łamanie praw człowieka (a handel mężczyznami już nie?).

29 listopada 1996 r. Rada przyjęła Wspólne Działanie, zgodnie z którym w latach 1996-2000 realizowano program w celu stworzenia skoordynowanych inicjatyw w zakresie zwalczania handlu ludźmi i seksualnego wykorzystywania dzieci, znikania nieletnich oraz wykorzystywania urządzeń telekomunikacyjnych do handlu ludźmi i seksualnego wykorzystywania dzieci.

Program był realizowany przez szkolenia, programy wymiany, organizacja spotkań i seminariów, studia i programy badawcze, rozpowszechnianie informacji.

Podstawowym dokumentem w tej sprawie jest Decyzja Ramowa Rady z dnia 19 lipca 2002 r. Zgodnie z nią handel ludźmi, to werbowanie, przewóz dysponowanie, przechowywanie, dalsze przyjmowanie osoby, włącznie ze zmianą lub dysponowaniem kontrolą nad tą osobą, gdy:

  • dzieje się to z wykorzystywaniem przymusu, siły lub zastraszenia, łącznie z uprowadzeniem, lub

  • dzieje się to z wykorzystywaniem oszustwa lub nadużycia finansowego, lub

  • zachodzi nadużycie władzy lub narażenie na takie praktyki, które powodują, że osoba nie ma faktycznej i możliwej do zaakceptowania alternatywy, jak poddać się wykorzystaniu, lub

  • dawane lub przyjmowane są opłaty lub korzyści dla osiągnięcia zgody osoby mającej kontrolę nad drugą osobą, lub

  • wykorzystuje się pracę lub usługi tej osoby, włącznie z co najmniej przymusową lub obowiązkową pracą, lub usługami, niewolnictwem, lub podobnymi praktykami i służbą, lub prostytucją i innymi formami seksualnego wykorzystania, włącznie z pornografią.

Karze ma podlegać również powinny namowa, pomoc, współudział, lub usiłowanie popełnienia przestępstwa.

Zwalczanie pedofilii i dziecięcej pornografii regulują przepisy Decyzji Ramowej Rady z dnia

22 grudnia 2003 r. Przestępstwem są czyny związane z seksualnym wykorzystaniem dzieci (zmuszanie, czerpanie zysków, lub inne wykorzystanie dzieci do takich celów), produkcja, dystrybucja, rozpowszechnianie, przesyłanie, dostarczanie, nabywanie, posiadanie materiałów z pornografia dziecięcą.

29 maja 2000 r. Rada wydała Decyzję, dotyczącą zwalczania pornografii dziecięcej w internecie. Państwa członkowskie zobowiązały się do zachęcania użytkowników, aby informowali organy ścigania o takich materiałach w necie. Firmy oferujące dostęp do internetu muszą informować władze o stronach z dziecięcą pornografią, wycofywać ją z obiegu, udostępniać organom ścigania odpowiednie dane o tych stronach oraz stworzyć własny system kontroli treści stron.

Rada Europejska w Sewilli 21 i 22 czerwca 2002 r. powołała grupę konsultantów: Grupa Ekspertów ds. Handlu Ludźmi Grupa składa sprawozdania Komisji, która powołuje jej skład spośród kandydatów zaproponowanych przez poszczególne państwa. Każde państwo, lub organizacja może zaproponować po trzech członków. Kadencja: jeden rok, możliwość reelekcji.

Podobne prace

Do góry