Ocena brak

Zużywanie się zębów

Autor /judy Dodano /06.01.2012

W miarę zużywania się koron na krawędziach siecznych i na guzkach powierzchni żucia ściera się stopniowo warstwa szkliwa, która nie może się na nowo wytwarzać. Na powierzchni tej ukazują się miejsca o zabarwieniu jasnobrązowym aż do ciemnobrązowego wskutek obnażania się zębiny. Zabarwienie jasnobrązowe pochodzi z zębiny pierwotnej powstałej na samym początku rozwoju zęba, miejsca ciemnobrązowe odpowiadają zębinie wtórnej, zastępczej, powstałej później wskutek zużycia.

Guzki żucia zanikają na zębach zużytych, a powierzchnia żucia zębów trzonowych i przed trzonowych staje się wklęsła lub płaska. Przez to ścieranie się zębów korony stają się niższe, jednak wyrównawczo ząb zużyty wysuwa się nieco z zębodołu. Z tego powodu u osobników młodych korona w swej dolnej części objęta jest jeszcze przez dziąsła, natomiast u osób starych widoczna jest nawet szyjka zęba.

Wskutek pewnej ruchomości zębów w szczękach w miejscach stycznych sąsiednich koron zębów, w bliskości powierzchni żucia, powstają międzyzębowe pólka tarcia. Ta postać ścierania się koron powinnaby powiększać odległość między koronami; jednak zęby wędrują do przodu. Taka wędrówka dostosowawcza odbywa się w znaczniejszym stopniu, kiedy powstają większe przerwy w uzębieniu. Zęby mogą więc nieco regulować swe położenie szczególnie w młodym wieku; poszukują one styczności ze swymi sąsiadami i przeciwdziałania antagonistów w celu zdobycia lepszego zwarcia.

Wadliwe ustawienie zębów, które występuje czasem po zmianie zębów, nie może już być jednak wyrównane przez samoregulację; mogą im wówczas nadać właściwe położenie zabiegi ortodontyczne.

Najczęstszą przyczyną utraty zębów jest próchnica (caries). U zwierząt żyjących na swobodzie jest ona znacznie rzadsza niż u zwierząt domowych, ale stwierdzona została nawet u mastodonta.

Podobne prace

Do góry