Ocena brak

Żurawina błotna

Autor /Honorat1234567 Dodano /13.01.2012

Wygląd: Wiecznie zielona krzewinka wysokości 10-30 cm z płożącymi się i pełzającymi, bardzo delikatnymi, nitkowato rozgałęziającymi się łodygami, mogącymi osiągać długość do 80 centymetrów. Jajowate, zaostrzone, na brzegu podwinięte liście są z wierzchu lśniąco ciemnozielone, a od spodu popielato oszronione lub niebieskawozielone. Długość liści wynosi 3-8 mm, tylko rzadko dochodzi do 1 cm; są one najszersze w środku albo w dolnej trzeciej części. Zwisające kwiaty z różową koroną i jej czterema odgiętymi płatkami stoją pojedynczo na czerwonych i delikatnie owłosionych szypułkach długości 2-5 mm; zebrane po 2-4 tworzą szczytowy baldaszek. Owoc - jagoda o średnicy 0,5-1,5 cm - jest kulisty i czerwony, często także brunatno plamisty lub później całkiem brunatniejący.  

Siedlisko: Torfowiska wysokie i przejściowe, torfiaste, jasne lasy. Głównie w skupieniach torfowców i na kępkach torfowisk wysokich, spotyka się w Alpach aż do 1800 m n.p.m. - prawie wyłącznie na mokrych i kwaśnych glebach torfowych.

Rozmieszczenie: Europa Północna i Środkowa. W Polsce rozpowszechniony w większości regionów na niżu; w górach bardzo rozproszony. Wskutek niszczenia torfowisk wysokich żurawina staje się w Europie coraz rzadsza; częsta jest dziś już tylko w bezleśnych zbiorowiskach Skandynawii.

Okres kwitnienia: Od maja do lipca.

Owoce: Zawierające witaminę C, cierpkokwaś-ne jagody nie są szczególnie smaczne na surowo. Naprawdę jadalne stają się dopiero wtedy, gdy przynajmniej raz zostały przemrożone. Z powodu rzadkości występowania żurawiny jej jagody nie powinny być już w Europie zbierane. W Polsce żurawina nie jest aż tak rzadka. W północno-wschodniej części kraju bywa zbierana na skalę gospodarczą i przerabiana na konfitury - znakomity dodatek do mięs.

Podobne prace

Do góry