Ocena brak

Żuk wiosenny

Autor /Filip Dodano /29.01.2012

Wygląd: dług. do 2 cm, jest to jeden z mniejszych gatunków żuków (Geotrupes). Nie zawsze jest czarno ubarwiony, przeważnie mieni się ciemnoniebiesko lub fioletowo.  

Środowisko: podobne biotopy jak żuk gnojowy.

Występowanie: w niemal całej Europie.

Liczebność: pospolitszy od żuka gnojowego.

Rozród: sposób rozmnażania podobny do rozrodu żuka gnojowego. Główny „szyb" nie jest tak głęboki, ponadto ma lejkowaty kształt. Na końcu szybu samica kopie liczne chodniki o długości do 20 cm, do których składa po jednym jaju. Dopiero później wypełnia chodniki boczne i główny szyb aż do góry nawozem.

Larwy żywią się nawozem i przepoczwarczają się jeszcze tego samego lata. Jesienią przeobrażają się w postacie dojrzałe, pozostają jednak do następnej wiosny w kolebkach poczwarkowych, które dla lepszej ochrony przed mrozem znajdują się na głębokości blisko 50 cm. Na powierzchi nowe pokolenie żuka wiosennego pojawia się wczesną wiosną.

Pokarm: larwy i chrząszcze żywią się nawozem.

Podobne prace

Do góry