Ocena brak

Żółw szylkretowy

Autor /Bill Dodano /12.01.2012

Rodzina żółwie morskie (Cheloniidae)  

Wygląd: żółwia szylkretowego można bezbłędnie rozpoznać po dachówkowato zachodzących na siebie głównych tarczach karapaksu, ostro piłkowanej tylnej części jego krawędzi i hakowato wygiętym końcu szczęki. W miarę wzrostu żółwia, tarcze rozchodzą się i u dużych osobników już się nie przekrywają. W razie wątpliwości można żółwia szylkretowego odróżnić od żółwia jadalnego po 2 parach tarczek przedczołowych (u tego drugiego jest tylko 1 para). Tarcze kręgowe mają kształt rombowaty. Tarcz żebrowych są 4 pary.

Na brzusznej stronie pancerza znajdują się 4 duże tarcze zabrzeżne (inframarginale). Barwa karapaksu jest zróżnicowana, od złoto-szarej lub bursztynowej po jaśniejsze i ciemniejsze odcienie kolorów zielonkawego, czer-wonobrązowego, brązowego, a nawet czarniawego. Poszczególne plamy barwne tworzą na pancerzu „płomienisty" rysunek. Plastron jest żółty. Długość karapaksu żółwia szylkretowego dochodzi do 90 cm.

Występowanie: tropikalna strefa mórz i oceanów. Rzadko spotykany w pobliżu wybrzeży Europy, głównie w Morzu Śródziemnym.

Środowisko: wody przybrzeżne, zatoki, laguny, niekiedy ujścia rzek.

Tryb życia: podobny jak innych żółwi morskich. Żółw ten pływa szybko i zwinnie.

Rozród: samica raz do roku składa 150-200 jaj, średnicy około 4 cm, do wygrzebanej w miękkim piasku jamy. Obecnie już tylko nieliczne plaże służą jako miejsca lęgowe tego gatunku żółwia, w związku z czym uważany jest za poważnie zagrożony wyginięciem.

Pokarm: ż. szylkretowy zjada zarówno rośliny, jak też ryby, skorupiaki i mięczaki.

Uwagi: z polerowanych rogowych tarcz karapaksu tego żółwia uzyskiwano niegdyś szyl-kret, używany do wyrobu grzebieni i innych przedmiotów. Później szylkret zastąpiły sztuczne tworzywa, ale producenci pamiątek zaczęli z kolei sprzedawać spreparowane małe, lakierowane żółwie szylkretowe. Obecnie jest to zabronione.

Podobne prace

Do góry