Ocena brak

Żółw

Autor /Cacper Dodano /31.05.2013

Istnieją dwa rodzaje żółwi (testudo, %tXóvti). Pierwszy z nich żyje na suchym ładzie, drugi w wodzie. Zwierzę to należało w starożytności, z racji niezwykłej rozrodczości (sto jaj w jednym wylęgu), do symboli płodności i dlatego było atrybutem bogiń płodności. Podnóżki w świątyniach Afrodyty nosiły wyobrażenia żółwi na znak, że są własnością świątyni. Greckie kobiety nosiły ich podobizny jako kolczyki, Wenus Fande-mos (Ziemskiej), która w przeciwieństwie do Wenus-Urania (Niebieskiej), była wyobrażeniem obyczajnej miłości małżeńskiej, został przydany żółw jako symbol domowego zacisza.

Prawdopodobnie niezwykle błyszczące oczy tego zwierzęcia sprawiły, że upatrywano w nim środek ochronny przeciw złemu spojrzeniu. W ogóle traktowano go jako zwierzę, które kryje w sobie siły zapobiegające złu, nieszczęściu, zwłaszcza burzom, niepogodzie. Dlatego jego podobiznę spotyka się często na wotach mających kształt dłoni, ręki (por. Ręka).

Długowieczność żółwi uczyniła je, podobnie jak węże, symbolem zdrowia, siły żywotnej i nieśmiertelności. Świadczą o tym najstarsze chińskie dokumenty i pomniki. Na Wschodzie, a także na Zachodzie w kręgach pozostających pod wpływem idei orientalnych, przypisywano tym zwierzętom siłę demoniczną. W tym kontekście należy też interpretować przedstawienie walki koguta (zwiastuna światłości) z żółwiem, które dwukrotnie pojawia się na starochrześcijańskiej mozaice podłogowej w bazylice akwiłejskiej (por. Kogut).

Skorup żółwi używano w starożytności powszechnie jako płyt rezonansowych instrumentów muzycznych, zwłaszcza liry, którą nazywano także %eXvę. Św. Ambroży nawiązuje do tej praktyki nadając jej symboliczną wymowę:

„Żółw bowiem za życia nurza się w błocie, a po śmierci skorupa jego służy do grania jako instrument tej wdzięcznej sztuki, rozbrzmiewający melodyjnymi dźwiękami w siedmiu tonach. Podobnie jest z naszym ciałem: jeśli żyje dla przyjemności cielesnych, żyje jakby w bagnie i w otchłani żądzy. Jeśli umrze dla swawoli i pożądliwości, wtedy zyskuje życie prawdziwe, wtedy zaczyna rozbrzmiewać słodką melodią dobrych czynów.”

Podobne prace

Do góry