Ocena brak

Zobowiązania naturalne

Autor /Erazm Dodano /17.11.2011

    Za zobowiązania naturalne prawnicy rzymscy uważali te, które nie były zaskarżalne, lecz wywoływały skutki prawne. Zaliczano do nich między innymi czynności zawarte dobrowolnie lub omyłkowo przez dłużnika na korzyść wierzyciela, które ten drugi zatrzymywał jako mu należne (soluti retentio), o zwrot których dłużnik nie mógł się ubiegać.

    Zobowiązanie naturalne można było wzmocnić zastawem bądź poręczeniem, a dodatkowo wierzytelność ta mogła być potrącona w przypadku sporu stron o inny dług w drugą stronę(gdy aktualny dłużnik był wierzycielem innej pożyczki). Zobowiązaniami naturalnymi były wszelkie zobowiązania zaciągane przez niewolników(brak zdolności procesowej), zobowiązania między osobami podległej tej samej władzy ojcowskiej lub między pater familias a dziećmi, zobowiązania pupila które zaciągnął bez zgody opiekuna oraz od I wieku n.e. zobowiązania syna będącego pod władzą ojcowską z tytułu zaciągniętych pożyczek.

    Przy próbie pozwania dłużnika, korzystał on z exceptio czyli zarzutu procesowego i sędzia musiał powództwo oddalić, mimo iż było ono uzasadnione. Pełniły one ważną rolę w obrocie gospodarczym - tylko w ten sposób niewolnik mógł wejść w stosunki handlowe ze swoim panem i innymi osobami, a osoby podległe władzy ojcowskiej - ze swoim pater familias i między sobą.

Podobne prace

Do góry