Ocena brak

Znaczenie gardła dla mowy artykułowanej

Autor /laetitia Dodano /06.01.2012

Wraz ze zdobyciem pionowej postawy ciała gardło człowieka zmienia swe położenie i ustawia się prostopadle do długiej osi jamy ustnej i nosowej (ryc. 105), a również nagłośnia zstępuje niżej i wychodzi z jamy nosowo-gardłowej. Z tego powodu u człowieka mechanizm zabezpieczający drogę pokarmową jest skomplikowany i może czasem zawodzić, jak to się zdarza szczególnie np. u dzieci, u chorych lub u starców. Tym niedomaganiom, w stosunku do urządzenia jakie występuje 11 zwierząt, przeciwstawić należy znaczną korzyść jaką człowiek zyskał w związku ze zdobyciem mowy artykułowanej. Chociaż głos powstaje w krtani, lecz zgłoski mowy (samogłoski i spółgłoski), z łączenia których wytwarza się mowa, ich artykulacja, powstają w cewie przystawkowej powyżej krtani. Kształt tej cewy, u człowieka bardzo zmienny, nadaje mowie właściwe brzmienie. Na przykład przy wymawianiu samogłoski «i» gardło maksymalnie skraca się oraz poszerza i wydechowy prąd powietrza kieruje się ku podniebieniu. Podniebienie twarde i napięte podniebienie miękkie stanowią silne podłoże rezonansowe, które zaczyna drgać pod naporem prądu powietrza.

Również położenie gardła, języka i warg ma duże znaczenie w kształtowaniu zgłosek. Wytwarzanie większości spółgłosek zależne jest szczególnie od miejsca, w którym język dotyka ścian jamy ustnej. Natomiast dźwięki nosowe (m, n) wytwarzają się w jamie nosowej i wydechowy prąd powietrza kieruje się wtedy jak zwykle przez jamę nosową.

Podobne prace

Do góry