Ocena brak

Znaczenie eksperymentów behawioralnych

Autor /pinezka Dodano /02.06.2014

W niniejszej pracy podkreślamy znaczenie integrowania poznawczych i behawioralnych elementów TPB stosowanej w przypadku zaburzeń odżywiania. Zgadzamy się z poglądem (popartym wieloma dowodami empirycznymi), że zaburzenia te charakteryzują się specyficznymi przekonaniami na temat jedzenia, masy ciała i sylwetki (por. Fairburn et al., 2003). Skuteczna zmiana tych treści poznawczych zależy - jak dowiedziono w innych dziedzinach psychopatologii - od eksperymentów behawioralnych. Z naszego doświadczenia wynika, że sama restrukturyzacja poznawcza jest mniej efektywna. Równie nieskuteczne w leczeniu zaburzeń odżywiania jako całości jest stosowanie samych terapii behawioralnych (por. Fairburn et al., 1995). Nie jest też słuszne prowadzenie terapii poznawczej (np. restrukturyzacji poznawczej odnośnie do ryzyka przybrania na wadze w związku z edukacją psychologiczną i przeszłymi doświadczeniami), kiedy zachęcamy do wprowadzenia zmian behawioralnych (np. zmiany diety). Wyjątkiem jest sytuacja, gdy te dwa elementy są zintegrowane w taki sposób, że zmiana behawioralna zostaje wykorzystana jako test dla istniejących przekonań (np. kiedy wprowadza się zmiany do diety, aby sprawdzić, czy mająone tak wielki wpływ na zmianę masy ciała, jakiego spodziewa się pacjent). Terapia poznawczo-behawioralna zaburzeń odżywiania zależy od tego typu integracji. Z tego właśnie powodu stosowanie eksperymentów behawioralnych w celu zmiany przekonań poznawczych jest kluczowym tematem tej książki (por. Rozdz. 21 i 22).

Z naszego doświadczenia wynika, że wielu klinicystów stosujących TPB skupia się na wyzwaniach dotyczących schematów poznawczych pacjentów, aby dotrzeć do ich kluczowych przekonań. To przesunięcie punktu ciężkości wynika z tego, iż wielu pacjentów uważa, że zmiana ich zachowania jest niemożliwa (deklarują chęć dokonania takiej zmiany, ale próba jej wprowadzenia kończy się fiaskiem).

Jednakże, jak już to podkreślaliśmy wcześniej, praca obejmująca jedynie sposób myślenia pacjentów jest niewykorzystaniem potencjału TPB. W istocie, przesunięcie punktu ciężkości w kierunku pracy z samymi przekonaniami w pewnym sensie zniechęca do wprowadzania zmian, ponieważ pacjent uczy się, j ak unikać wymogów leczenia. Dlatego tak mocno podkreślamy konieczność stosowania eksperymentów behawioralnych - bez nich bowiem praca nad zmianą treści poznawczych pozbawiona jest cech TPB.

 

Podobne prace

Do góry