Ocena brak

Zmniejszenie liczby zębów

Autor /judy Dodano /06.01.2012

W przypadkach ciężkich wad rozwojowych powstawać mogą nieliczne tylko zęby lub w ogóle zęby nie wykształcają się. Typowe zmniejszenie liczby zębów objawia się, jak już wspomniano, brakiem zębów mądrości i górnego siekacza bocznego. Dalsza typowa zmienność liczbowa uzębienia ludzkiego dotyczy braku drugiego stałego zęba przed trzonowego; łączy się ona prawie stale z zachowaniem się drugiego zęba trzonowego mlecznego. Odmiana ta występuje częściej w żuchwie niż w szczęce. Czy oznacza ona dalsze ogniwo rozwoju rodowego uzębienia ludzkiego w tym sensie, że zachowany drugi ząb trzonowy mleczny ma się przekształcić w przyszły pierwszy ząb trzonowy, nie da się dziś powiedzieć.

Zęby nadliczbowe są objawem rzadkim; mogą one występować w różnych miejscach. X .j częściej zdarzają się dodatkowe siekacze, znacznie rzadziej zęby przedtrzonowe i trzonowe, nigdy kły. W obrębie siekaczy rzadką odmianą może być mały, pieńkowaiv trzeci siekacz położony przyśrodkowo (mesiodrns); występuje on przeważnie Jc<inc«tronni'\ rzadziej obustronnie. Liczba siekaczy może się zwiększać do trzech nież pj rozszczepienie siekacza bocznego, co może doprowadzić do zupełnego f^ęrtia /cba (zęby bliźniacze).

^rugiin miejscem, gdzie ukazywać się mogą zęby nadliczbowe, jest okolica zębów pr/edtrzonowych; niezbyt rzadko pojawia się tu ząb podobny do przedtrzonowych Położony albo między obu przed trzonowymi, albo do tyłu od nich. P3 przypominałby st°stinki, jakie występują stale u małp szerokonosych.

Wreszcie zęby nadliczbowe zdarzają się również w okolicy zębów trzonowych. Występują one albo do tyłu od zęba mądrości (d. distomolaris) jako 4 trzonowy, albo też między zębami trzonowymi (między 1 i 2 lub 2 i 3) po stronie policzkowej (d. para molaris). W pierwszym przypadku mielibyśmy twór atawistyczny. Czwarty ząb trzonowy ukazywać się może w postaci zupełnie rozwiniętej lub też szczątkowej, a nawet w postaci dodatkowego, guzka zęba mądrości (luberculum distomolare). Po stronie policzkowej szeregu zębów trzonowych mogą występować małe, pieńkowate ząbki, które rzadko tylko mają nieco poszerzoną koronę. Czasami i one przybierają postać dodatkowych guzków (iuberculci piramolaria), osadzonych na części przedniej powierzchni policzkowej drugiego lub trzeciego zęba trzonowego; są one podobnie ukształtowane jak guzek Carabella na powierzchni podniebiennej.

Jako częściowe objawy ogólnych cięższych lub lżejszych wad rozwojowych zdarzają się czasem zboczenia uzębienia. I tak np. u osobników z nadmiernym owłosieniem  (hypertńchosis), polegającym na zachowaniu i dalszym silnym rozwoju owłosienia embrionalnego (lanugo), często występuje zmniejszona liczba zębów i zachowują się zęby mleczne.

Odmiany położenia zębów. W normalnie zamkniętym uzębieniu przerwa międzyzębową powstawać może czasami w dwóch miejscach: w linii pośrodkowej między IŁ, przy czym prawie zawsze w szczęce i między kłem a drugim siekaczem górnym. Odmiana pierwsza zwykle łączy się z nieprawidłowym, głębokim przyczepem wędzi-dełka wargi górnej, które w tyeh przypadkach rozpoczyna się na brodawce przysiecznej; w odmianie tej zachowały się stosunki, jakie z reguły występują u zarodków ludzkich ffren ulum tectolahiale).

Inną postacią odmiennego położenia zębów jest całkowite lub częściowe zatrzymanie (retenlio) w szczękach zęba zupełnie rozwiniętego. W większości przypadków dotyczy to kła. przy czym częściej górnego niż dolnego. Kieł taki ustawiony jest w szczęce skośnie, jego długa oś biegnie z dołu i z wewnątrz ku górze i na zewnątrz.

Zupełne lub częściowe zatrzymanie zęba w szczękach dotyczy również dolnego zęba mądrości. Przyczyny tego zboczenia doszukiwać się możemy w braku współzależności między wzrastaniem długościowym żuchwy a rozwojem zębów.

O możliwości obrastania naezyń zębodołowych dolnych przez korzenie dolnego zęba mądrości wspominaliśmy przy opisie tego zęba.

Podobne prace

Do góry