Ocena brak

Zmienność położenia nerek

Autor /dianka Dodano /12.01.2012

Rozpatrując położenie nerek w stosunku do kośćca należy uwzględnić jego wielką zmienność osobniczą. W krańcowych przypadkach w warunkach prawidłowych górny biegun może sięgać do wysokości trzonu 10 kręgu piersiowego, dolny przekracza poziom grzebienia biodrowego. Niskie położenie występuje częściej niż wysokie i częściej u kobiet niż u mężczyzn. U mężczyzn nerka prawa dochodzi do grzebienia biodrowego w 11 %, u kobiet w 40%.

Wg Hasselwandera na podstawie badań rentgenologicznych u młodych kobiet w położeniu poziomym ciała koniec dolny nerki prawej sięga w 45,5% do 4 kręgu lędźwiowego, najniżej zaś do 5 (w 3,4%). W położeniu pionowym koniec dolny nerki prawej sięga mniej więcej w tym samym odsetku (43,6%) do 4 kręgu lędźwiowego, natomiast do poziomu 5 kręgu lędźwiowego dochodzi w 31,6%, a do 1 kręgu krzyżowego w 10,2%.

W rozwoju osobniczym nerki «wstępują» ku górze. Zawiązek nerki leży pierwotnie na wysokości kręgów krzyżowych, po 1 miesiącu życia zarodka położenie nerki odpowiada 3 dolnym kręgom lędźwiowym i koniec dolny leży w dole biodrowym; następnie nerka w dalszym ciągu wstępuje. Wstępowanie to jednak jest tylko pozorne, ponieważ powodowane jest wzrastaniem tylnej ściany brzucha, która przedłuża się również ku dołowi, tak że dolny koniec nerki pozornie wędruje ku górze, w rzeczywistości zaś nic porusza się.

U noworodka nerki są stosunkowo duże (podczas kiedy kręgosłup lędźwiowy jest krótki) i inają jeszcze położenie niskie. Jeszcze u paruletnich dzieci nerki docłiodzą do grzebienia biodrowego i dopiero w ciągu dalszego wzrastania wstępują wyżej. W starości nerki mogą przesuwać się znowu ku dołowi.

Nerki nie przylegają bezpośrednio do żeber. Między nie wsuwa się część początkowa przepony i zachyłek żebrowo-przeponowy jamy opłucnej. Kierując się na nerkę od strony grzbietowej drogą lędźwiową stosowaną często w zabiegach operacyjnych nie otwieramy jamy otrzewnej, lecz dostajemy się na nerkę zewnątrzotrzewnowo. Należy przy tym zwrócić uwagę na ostatnie żebro, żeby nie otworzyć jamy opłucnej zamiast przestrzeni zaotrzewnowej . Zwłaszcza nastąpić to może kiedy 12 żebro jest krótkie i omyłkowo może być przyjęte za wyrostek żebrowy 1 kręgu lędźwiowego. Nad 12 żebrem między częścią żebrową i lędźwiową przepony znajduje się trójkąt lędźwiowo-żcbrowy  nie zawierający włókien mięśniowych. Częste przenoszenie się spraw chorobowych z nerek na opłucną i odwrotnie wyraźnie wskazuje na bliskie stosunki topograficzne obu narządów pomimo przepony położonej między nimi; zarazki chorobowe przenoszą się zwykle drogą naczyń chłonnych. Podczas głębokiego wdechu stosunki topograficzne o tyle się zmieniają, że tutaj dolny brzeg płuca wnika do zachyłka żebrowo-przeponowego i choć przeważnie nie wypełnia go, jednak dochodzić może do wysokości górnego bieguna nerki, zwłaszcza lewej. Na nerkach więc w widoku od tyłu podczas maksymalnego wdechu odróżnić możemy mały odcinek górny przykryty przez płuco i opłucną, odcinek przy kryty tylko przez zachyłek żebrowo-przeponowy i odcinek dolny, który bezpośrednio przylega do mięśni tylnej ściany brzucha.

Podobne prace

Do góry