Ocena brak

Zmienność kości piszczelowej

Autor /aby Dodano /04.01.2012

Na szczególną uwagę zasługuje kształt bliższego końca kości piszczelowej. U niższych małp i małp człekokształtnych widoczne jest wyraźne przechylenie powierzchni stawowej górnej ku tyłowi tyłopochylenie piszczeli (retrotersio tibiae). Występuje ono również u człowieka pierwotnego (Homo primigenius), gdy tymczasem u dziś żyjących ras ludzkich na ogół powierzchnia stawowa górna jest położona bardziej poziomo, a więc bardziej prostopadle do długiej osi trzonu Ty łopochy lenie (retrowersję) spotykam> również u ludów, które często i z upodobaniem przybierają postawę kuczną; mielibyśmy więc tu cechę rozwoju rodowego, która może się wzmagać przez zwyczaj kucania. We wczesnych okresach życia zarodka retrowersja nie jest większa niż u dorosłego. Dopiero wraz ze wzrastającym ograniczeniem przestrzeni w łonie matki nóżki silniej się zginają, kąt retrowersji wzrasta i u noworodka osiąga swój punkt szczytowy. W pierwszych latach po urodzeniu kąt ten stopniowo zmniejsza się. Dlatego leż noworodki i oseski nie mogą wyprostować nóżek. Silna retrowersja kości piszczelowej łączy się nieraz z charakterystycznym powiększeniem powierzchni stawowej dolnej, która przechodzi na brzeg przedni kości piszczelowej. Powierzchnia ta łączy się stawowo z szyjką kości skokowej.

Podobne prace

Do góry