Ocena brak

Zmiany w zakresie funkcjonowania parlamentu w związku z akcesją Polski do Unii Europejskiej

Autor /Borys Dodano /10.08.2011

Parlamenty narodowe uchodzą za najbardziej „pokrzywdzone" skutkami pogłębionej integracji europejskiej. W naszym kraju szacowano, że z chwi­lą przystąpienia Polski do UE parlament straci nawet kilkadziesiąt procent swojej kompetencji prawodawczej. Jednakże od konkretnych rozwiązań przyjętych w konstytucji i w ustawach państwa członkowskiego zależy to, jaki będzie mechanizm udziału parlamentu narodowego w krajowym procesie decyzyjnym w sprawach dotyczących UE. Ustanowienie takiego mechanizmu jest sprawą wewnętrzną danego państwa. To, jaki zostanie przyjęty model współdziałania między parlamentem a rządem w sprawach Unii, rzutuje bezpośrednio na ujęcie funkcji zarówno Sejmu, jak i Senatu. W niektórych państwach to parlament ma prawo do wiążącego określania mandatu dla danego rządu co do stanowiska w Radzie UE (np. Dania, Niem­cy, Austria).

W innych to rząd ma swobodę decydowania, parlament zaś przedstawia jedynie swoją opinię (np. Francja). W naszym kraju obowiązu­je ustawa z 11 marca 2004 r. o współpracy Rady Ministrów z Sejmem i Se­natem w sprawach związanych z członkostwem Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej. Trybunał Konstytucyjny, interpretując przepisy owej ustawy, stanął na stanowisku, że nowe „europejskie" kompetencje parla­mentu są elementem jego funkcji ustawodawczej. TK dokonał redefinicji zakresu treściowego funkcji ustawodawczej: nie jest już ona „panowaniem praktycznie nad całokształtem prawa powszechnie obowiązującego w Pol­sce", ale polega na oddziaływaniu „w możliwie najszerszym zakresie na obowiązujące w kraju prawo", w tym na możliwości „wywierania choćby nawet tylko pośredniego wpływu na treść aktów prawa unijnego".

Dokumenty Unii Europejskiej (np. projekt Traktatu Konstytucyjnego) zachę­cają parlamenty narodowe do większego angażowania się w jej funkcjono­wanie. Wypracowano pewien system informowania parlamentów krajowych o zamierzeniach prawodawczych Unii. Formą takiego współdziałania jest m.in. Konferencja Organów Parlamentów ds. Wspólnot (COSAC), powstała w 1989 r. w Paryżu. Oprócz tego jest oczywiste, że rola parlamentu w in­tegracji będzie stanowić także pochodną jego kondycji w ogóle (np. partyjniactwo, brak dyscypliny mogą osłabiać działanie wspomnianych mecha­nizmów).

Do góry