Ocena brak

Zmiany tarczycy związane z wiekiem

Autor /calliee Dodano /17.01.2012

Tarczyca noworodka jest stosunkowo znacznie większa niż dorosłego. Węzina przykrywa duży odcinek tchawicy i utrudnia z tego powodu zarówno górne, jak i dolne rozcięcie tchawicy (tracheotomia sup. et inf.). U noworodka wysokość płatów bocznych wynosi 20—30 mm, węziny — 8—12 mm. Przeciętna waga tarczycy w okolicach, w których wole nie występuje, wynosi u noworodka 1,5—3 g, w okolicach, w których występuje — 4,5—iog. Po urodzeniu następuje ubytek wagi gruczołu z powodu wydalenia zmagazynowanego w nim koloidu, wydzieliny gruczołu. Ubytek ten wyrównuje się następnie już w pierwszym roku życia. Na obszarach wolnych od wola waga tarczycy powoli i stale wzrasta do 18 roku życia, kiedy osiąga przeciętną wagę narządu osobnika dorosłego. Natomiast krzywa wzrastania w okolicach zajętych przez wole jest nierównomierna i wznosi się na ogół znacznie bardziej stromo, mniej więcej również do 18 roku. W wieku 20 do 50 lat waga tarczycy na ogół nie ulega większym zmianom. Po 50 roku gruczoł stopniowo zaczyna się zmniejszać i spadek ten bez ostrej granicy prowadzi do starczej redukcji narządu. Zaznacza się ona ciemną barwą, przyrostem tkanki łącznej i uwstecznienicm pęcherzyków, z których tarczyca jest zbudowana , oraz ich wydzieliny.

Podobne prace

Do góry