Ocena brak

Zmiany hormonalne w okresie przekwitania

Autor /carbonara Dodano /28.11.2013

W okresie premenopauzy dochodzi do zmniejszenia stężenia estrogenów, progesteronu, inhibin, androgenów jajnikowych (testosteronu, androsten-dionu) i nadnerczowych (DHEA i DHEAS) oraz hormonu wzrostu i in-sulinopodobnych czynników wzrostu. Stężenie estradiolu w surowicy osiąga wartość poniżej 30 pg/ml. Równocześnie dochodzi do zwiększenia stężenia gonadotropin. Zwiększenie stężenia folitropiny poprzedza wystąpienie menopauzy mniej więcej o 6 lat a zwiększenie stężenia lutropiny o 4 lata.

W okresie postmenopauzalnym stężenie folitropiny i lutropiny przewyższa 5-10-krotnie stężenia obserwowane w okresie reprodukcyjnym. Wydzielanie gonadoliberyny jest niezaburzone. Stężenie estradiolu jest bardzo małe. Głównym estrogenem po menopauzie jest estron, którego stężenie wynosi między 20 a 60 pg/ml. Głównym źródłem estronu jest konwersja obwodowa z androstendionu, która zachodzi, między innymi, w tkance tłuszczowej, mięśniach, mózgu i wątrobie. Stopień konwersji może być zwiększony w pewnych stanach patologicznych, takich jak: otyłość, przyjmowanie kortykosteroidów, nadczynność tarczycy, marskość wątroby lub obecność hormonalnie czynnych guzów jajnika, a także w starszym wieku. Zwiększenie stężenia estronu powyżej 70-75 pg/ml może być związane z występowaniem krwawień z macicy. Średnie stężenie androstendionu wynosi 800 pg/ml, testosteronu 250 pg/ml, DHEAS 0,90 mg/l.

 

Podobne prace

Do góry