Ocena brak

ZMIANA SPOŁECZNA ZAGADNIENIA PODSTAWOWE.

Autor /marisa Dodano /02.04.2011

 

 

zmiana społeczna- zmiana struktury społeczeństwa i jego funkcji. Powstanie i rozwój nowych znaczeń i wartości, stanowiących paradygmat zmian istotnych modeli zachowań w społ. Są to zmiany powtarzalne. Krótko i długookresowe (K.Davis). Obejmuje część pojedynczy system.

 

rozwój społeczny- zmiana długookresowa, obejmująca całe społeczeństwo. Niepowtarzalna.

 

postęp społeczny- wzrost tych jakości, które ludzie mogą oceniać z punktu widzenia pewnych wartości. Postęp jest oceną dokonujących się zmian. Postęp jest zmianą na dobre.

 

Jelonek, Tyszka „ Koncepcje rozwoju społecznego”

 

Świat społeczny nie jest czymś niezbędnym i raz na zawsze danym.

 

Mechanizmy zmiany społecznej

  1. Przemiany w świecie kultury- przemiany kulturowe generują zmiany w innych dziedzinach życia. Dyfuzja (Ratzel, Kroemer) zdolność społ. do zapożyczenia elementów innych kultur i włączania ich w obręb własnej. Nie jest to wierne przenoszenie i kopiowanie. Dokonuje się między sąsiadami. Im bardziej otwarte społ. tym bardziej rozwinięte kontakty gosp. i handlowe. Dawca daje mniejszą część swojej kultury. Akulturacja (H.Driver) jest to intensywny kontakt i przejmowanie całej kultury.

  2. W sfwrze gosp (Blumem, Smelser)- industrializacja.. Przemiany w sposobie produkcji mają wpływ na inne. Zmiana struktury zatrudnienia. Zmiana org. pracy, relacji międzyludzkich. Zanik rodziny wielopokoleniowej, dzielnice nędzy, migracje ze wsi do miast. Nowy system edukacji.

  3. W sferze wartości- Weber. Wpływ purytanizmu. Codzienna wytrwała praca. Ludzie w swoim przekonaniu dążą do zabawienia, a efektem ubocznym jest rozwój kapitalizmu.

 

Teorie zmian społ.

  1. Liniowy rozwój

  1. Turgot- nieograniczone możliwości człowieka . Średniowiecze nie było epoką zacofania, bo postęp często dokonuje się w sposób ukryty. Ludzkość nigdy nie zamiera w rozwoju. Historia jest historią postępu.

  2. A.N. Condorcet- zmiana społeczna jest tożsama z postępem. Rozwój ludzkości to nieustanne podążanie naprzód. Niie ma granic dla rozwoju ludzkości. Nigdy nie jest to ruch wstecz, ale może być szybszy lub wolniejszy. W pochodzie ludzkości najbardziej zaawansowane są kraje Europy Zachodniej. Możliwość przewidywania zjawisk społ.

  1. Cykliczny rozmów- nie istnieje linia rozwoju. Dzieje świata to cykl rozwoju upadek i wzrost, regres i rozwój. Rozwój w jednej dziedzinie nie oznacza rozwoju w innej.

  1. G. Vico- powracają te same postacie i zwyczaje. Nie istnieje jedno uniwersalne prawo zmiany społ. Trzy epoki, bogów, bohaterów i ludzi. są to trzy typy państw.

  2. Oswald Spengler- osiem kultur obecnych w dziejach. Wszelkie kultury przechodzą przez etap narodzin, rozwoju, dojrzałości, schyłku i upadku. Kultura Europy zachodniej jest w fazie schyłkowej. Kultury rodzą się i znikają a ich miejsce zajmują inne.

  3. P.Sorokin- cykliczne zmiany wartości, norm i stylów życia. Kultury sensytywne- przede wszystkim sfera materialna. Potrzeby ludzkie mają głównie charakter fizyczny. Kultury ideacyjne- sfera duchowa, rozwój sztuki muzyki.

  4. A.Toynebe- obecnie westernizacja. Błędne są teorie które dają przywilej jednej cywilizacji. Świat jest zbiorem odrębnych cywilizacji. Drogą rozwoju są wyzwania i udzielone na nie odpowiedzi. Jak szuka się odpowiedzi to jest rozwój im trudniejsze wyzwania tym większy rozwój.

  5. V. Paret- teoria krążenia elit. każda elita ma tendencje do skostnienia, zaniku aktywności. Ulega degeneracji. Konieczny jest wiec napływ nowych, zdolnych i ambitnych. Tak dokonuje się rozwój.

  6. K.Kelles-Krauze- teoria retrospekcji przewrotowej- Nowe wynalazki są kołem zamachowym postępu ludzkości. Wszelkie nowe idee są zakorzenione w starych.

  1. Teorie funkcjonalistyczne-

  1. T. Parsons- zmiena społeczna polega na nieustannym zastępowaniu mechanizmów obronnych przed kryzysami, które się nie sprawdziły innymi, które odpowiadają na potrzeby społ.

  2. R. Merton- Społeczeństwo często podlega wpływowi czynników zaburzających harminie. Postawje dysfunkcja. Pewne struktury więc upadają prędzej czy później a ich miejsce biorą nowe.

  1. Teorie konfliktu

  1. R. Dahrendorf- konflikt jest powszechny i nieusuwalny w każdym społ. Zmiana społ. jest pochodną konfliktu. Walka klas jest najwyższym szczeblem konfliktu. Wszelka stabilność jest krótkotrwała i iluzoryczna.

  2. L.Coser- konflikt jest na poziomie kontaktów między ludźmi, a mniej na poziomie grup. Wewnętrzne konflikty dotyczące celów wartości lub interesów, a niesprzecznie z paradygmatami na których opierają się stosunki społ. są pozytywne i prowadzą do zmian

 

Paradygmaty zmiany społ.:

  1. Modernizacja- rozwój społ. ma charakter liniowy.

  2. Rozwój zależny- wpływ krajów bogatych na biedne

  3. Rozwój endogenny- poleganie na własnych siłach, ochrona własnej tożsamości.

  4. System światowy- (I.Wallerstein)rdzeń, półperyferie, peryferie.)

 

R. Dahrendorf „Klasy i konflikt klasowy w społeczeństwie przemysłowym”

 

Klasy są w konflikcie. Konflikt może:

- niszczyć stabilności społ.

- świadczyć o niestabilności.

 

Konflikt z jednej strony przyczynia się do integracji a z drugiej powoduje zmiany. Konflikt zapobiega kostnieniu systemu, zmuszając go do innowacyjności i kreatywności. Siła napędową jest konflikt. Nie można go zakończyć.

 

gwałtowność konfliktu- przejawy konfliktu, wybór broni jaką posługują się strony.

 

natężenie konfliktu- wydatkowana energia i poziom zaangażowania stron.

 

zjawisko nakładania się0 ci sami ludzie spotykają się w różnych kontekstach, lecz tych samych syt. konfliktowych.

Bliska dodatnia korelacja między stopniem nakładania się a natężeniem.

 

relatywna deprywacja- ci którzy podlegają zwierzchnictwu, mają gorszy status społeczno ekonomiczny. Wpływa na natężenie konfliktu.

 

społ. bezklasowe- osiedla wspólnotowe w Izraelu- tam gdzie nie ma grupy zdolnej do zmonopolizowania władzy może nie być klas, wiec i konfliktu. Nie ma na niego również wpływ ruchliwość międzypokoleniowa oraz wewnątrz. Zazwyczaj trwa to tylko kilka lat.

 

regulacja konfliktu- nie rozwiązanie i nie stłumienie tylko – formy kontrolowania konfliktu.

 

By możliwa była regulacja:

  1.  
    1. Obie strony muszą zaakceptować konieczność i rzeczywistości konfliktu. Uznanie słuszności strony przeciwnika.

    2. Strony muszą być zorganizowane

    3. Ustalenie reguł, z reguły dot. komunikacji.

 

Formy regulacji:

  1. Koncyliacja- działania pewnych instytucji, będących quasi parlamentem i na którego forum rozstrzygają się sprawy.

  2. Mediacja- strony konsultują się z osobą z zewnątrz

  3. Arbitraż- obowiązek skorzystania z kogoś kto rozstrzygnie. Wiążące bądź nie.

 

 

Zmiany mogą być zorientowane na:

  1. Wartości- zmiana w zakresie systemu wartości, norm moralnych i obyczajowych.

  2. Instytucja- prawo, wymiana personelu (cała, częściowa, żadna)

Podobne prace

Do góry