Ocena brak

ZMIANA SPOŁECZNA. DYLEMATY POSLKIEJ TRANSORMACJI.

Autor /marisa Dodano /02.04.2011

 

Jan Błuszkowski „Dylematy polskiej demokracji”. rozdział: Dylemat jako kategoria analizy procesu transformacji społecznej”

 

dylemat- gdy zachodzi konieczność trudnego wyboru. Dylematy angażujące dwóch aktorów (diadyczne) np. dylemat więźnia. Może być kooperacja albo defekcja. Racjonalne decyzje stron niekoniecznie prowadzą do najkorzystniejszych społecznie rezultatów. Dylematy angażujące więcej podmiotów.

 

dylemat społeczny- sytuacja gdy interesy jednostki i zbiorowości są w konflikcie. Jak każdy członek grupy chce indywidualnie osiągnąć jak najwięcej, to grupa działa słabo. ale w grupie jest też efekt synergii. Dylematy z reguły rozwiązuje się na drodze kooperacji.

 

dylemat wspólnego pastwiska- 1832 Lloyd- model działań zbiorowych związany z korzystaniem ze wspólnych zasobów. Grozi np. rozkradzenie dóbr wspólnych. Pułapka społeczna – błędne koło, że coraz gorzej bo coraz gorzej.

 

dylemat dóbr publicznych- dotyczy dóbr których konsumpcja przez jedną osobę, nie kłóci się z ich konsumpcją przez drugą osobę, nie można wiec dokładnie wyznaczyć ich ceny. Dobra te są więc niewykluczalne, niekonkurencyjne i nie można ich nie przyjąć. Paradoks anonimowego bohatera.

 

G. Myrdal- An American Dilema- rozwiązanie kwestii murzyńskiej poprzez, dyskryminacje pozytywną.

 

dylematy demokracji pluralistycznej- pluralizm demokratyczny- R.A.Dahl- jak dużo autonomii przyznać różnym aktorom, dylematy konstytucyjne (poddanie prawu ponadpozytywnemu,), co uznać za materie konst., jak pogodzić trwałość konst. z dużą zmiennością społ.

 

transformacja społeczna- proces przeobrażeń społecznej rzeczywistość. Zamienne z pojęciem zmiany społecznej,

 

Analiza racjonalności działań wg. A. Downs:

  1. Ludzie podejmują decyzje w drodze wyboru między alternatywami

  2. Alternatywy szeregują według preferencji

  3. wybierają tę którą oceniają najwżyjej

  4. zawsze ta sama decyzja w konfrontacji z tymi samymi alternatwami.

 

Transformacje można oceniać ze względu na zakres tempo i kierunek

Zmiany w Polsce trzech podstawowych sferach:

  1. politycznej- do liberalnego modelu, wolnego rynku i pluralizmu.

  2. ekonomicznej- kontrola państwa nad zasobami naturalnymi i gosp. narodową.

  3. społecznej- w kierunku bardziej otwartego

 

Negatywne aspekty polskiej transformacji:

  1. Bezrobocie w skali masowej

  2. Zanim polepszenie to pogorszenie

  3. Trauma wielkiej zmiany

  4. Rozwarstwienie materialne społeczeństwa (?)

 

Pojawienie się klasy średniej

Modele sprawiedliwości:

1. Egalitaryzm ekwiwalentny- każdemu według efektów pracy

2.Każdemu według potrzeb

3. Każdemu to samo

 

Jan Garlicki „Społeczne determinanty zmian w postrzeganiu demokracji w trakcie procesu transformacji systemu w Polsce”

 

Najczęściej demokracja kojarzy się Polakom:

  1. Swobodami politycznymi

  2. Prawem do uczestnictwa w życiu społ. i Pol.

  3. Równymi prawami kobiet i mężczyzn

  4. Systemem wielopartyjnym

 

Negatywne skojarzenia:

  1. Więcej korupcji

  2. Chaos i bałagan

  3. Większa nierówność

  4. Bezrobocie

 

Zdanie o demokracji jest warunkowane przez: wykształcenie, wiek, dochód, wielkość miejsca zamieszkania

 

63% akceptuje demokracje, w miarę stałe, ale zależne od zamieszania politycznego w kraju.

 

Obywatele z wyższym wykształceniem i dochodem bardziej pozytywnie oceniają dem. niż inni. Podział na dwie grupy.

 

Poziom wykształconej dem.- mamy demokracje ale z wadami. Nawet ciągle bliżej do niedemokratycznego systemu.

 

Są raczej niezadowoleni z dem. Więcej młodych i lepiej wykształconych jest zadowolonych. Warto dem bronić 68%.

 

W sposób zadowalający jest w Polsce:

1. Regularne wolne wybory

2. Prawo wszystkich do udziału w wyborach

3. Istnienie niezależnych źródeł info.

4. Swoboda wyrażania poglądów

5. Nieskrępowana możliwość zakładania partii i stow.

 

System dem ma przewagę nad innymi, ale w Polsce wymaga wielu zmian. 39,1 wierzy na pozytywną zmianę.

 

Tadeusz Szawiel „Społeczeństwo obywatelskie”

 

Alexis de Tocquevillee- tam gdzie nie ma stowarzyszeń politycznych nie ma tez stow. społecznych. Są to więc bezpłatne szkoły uczące innych ludzi zasad działania stow.

Obszar ten to społ. obywatelskie. To obszar ciał pośredniczących między obywatelem a państwem.

 

 

Seymour Lipset- Skutki so.

  1. Legitymuje rywalizacje między grupami różnych interesów oraz walkę o władzę

  2. Zmniejsza opór społeczny przed nieoczekiwanymi zmianami

  3. uczy i przyzwyczaja do innowacyjnych zachowań.

 

Robert D. Pulman- uwaga na sieci więzi społeczne, norm wzajemności, zaufania społ. Jest to kapitał społeczny. badania Południa i północy Włoch . Na Północy kapitał społ. na południu brak.

 

kapitał społeczny- James. Coleman- kapitał umożliwiający realizacje pewnych celów których ryw. byłaby niemożliwa gdyby go zabrakło. Nie wytwarza się go tak jak innych rodzajów kapitału.

 

Dwie strategie:

  1. Nigdy nie współpracować.

  2. Podejmować współpracę- dodatnie sprzężenie zwrotne- zaufanie, więzi, wzajemność cechy społ. o postawie obywatelskiej.

 

Problemy teoretyczne:

  1. Czy wszystkie dobrowolne stow. zaliczyć do so. Pulman nie- tylko te co generują i podtrzymują kapitał społ. czyli tradycyjne wspólne stow. Są poza nimi trzy nowe formy masowych org.

  1. pierwsza- feministki i ochrona środ,

  2. druga- anonimowy alkoholicy,

Pomija org. polityczne

S. Berman- neutralny mnożnikwartość so. zależy od instytucjonalnego kontekstu.

2. Granice so. Problem rodziny. Amoralny familiom- maksymalizować korzyści w rodzinie i liczyć że inni robią to samo (Południowe Włochy). Społeczeństwa familistyczne takie jak Chiny (Francja Włochy Hiszpania) mają problemy z tworzeniem dużych prywatnych i profesjonalnie zarządzanych org. ekonomicznych.

Hegel mówi że rodzina nie bo:

  1. rodzina jest graniczna dla so. czyli logicznie musi być wcześniejsza.

  2. zlewa się wola i interesy członków

  3. opuszczenie niemożliwe

J.Cohen i A.Arato- rodzina tak- bo so. to obszar między gospodarką a państwem to rodzina jest podstawą. rodzina to pierwsze stow. A Hegla w drugim argumencie ograniczał historyczny model rodziny monogamicznej.

3. Czy zaliczyć partie polityczną- Tocqueville tak, Południe Północ Woch ta sama aktywność inne wyniki obywatelskości.

Cohen Arato wykluczyć z powodów systemowych, bo są one uwikłane w struktury państwa.

 

W Polsce:

1. Okres 1956- 1976- były ale pod kontrolą, bez pełnej dowolności, część tworzona przez państwo bez wychylania się.

2. 1976- 1980- Solidarność, pewien fenomen

3. do 1989 coraz lepiej

4. Po roku 1989- Z jednej strony poziom zaangażowania nie odbiega znacznie od innych krajów UE, ale poziom zaangażowania w konkretnych org. jest niższy niż gdzie indziej.

Podobne prace

Do góry