Ocena brak

Złożenie rąk

Autor /Elig Dodano /28.05.2013

Złożenie dłoni zwróconych do siebie stroną wewnętrzną wywodzi się z germańskiej formy oddawania czci, zgodnie z którą wasal z tak złożonymi rękami przystępował do swego lennodawcy i otrzymywał od niego zewnętrzny znak nadania lenna. W czasie modlitwy złożone ręce wyrażają wzniesienie duszy do Boga: wydaje się jakby wyrastały one z serca, obejmowały człowieka i wraz ze wszystkimi jego intencjami modlitewnymi powierzały go w ręce Boga.

To, co już według świeckiego zwyczaju oznaczało zależność od kogoś wyższego, oddanie, wydawało się szczególnie odpowiednie do wyrażenia takiego usposobienia wobec Boga. Składanie dłoni w czasie modlitwy staje się powszechnym zwyczajem dopiero w XII w., a przyjęło się w Kościele dopiero pod wpływem owego zwyczaju germańskiego.

Złożeniu rąk ze splecionymi palcami przypisywano, według Pliniusza i Owidiusza, w starożytności magiczne znaczenie; miało chronić przed demonami i siłami tajemnymi. W czasach starochrześcijańskich tylko w pojed3^nczych przypadkach pojawia ono się jako gest modlitewny, i to mający zastosowanie tylko w czasie modlitwy prywatnej, nigdy podczas ceremonii liturgicznych.

Nałożenie rąk, wyciągnięcie rąk, okrycie rąk, podanie rąk (por. Ręka).

Podobne prace

Do góry