Ocena brak

Złotokap zwyczajny

Autor /Tomasz Dodano /18.01.2012

Niskie drzewo lub krzew o gałęziach szarozielonych, liściach trójlistkowych, długoogonkowych, pod spodem owłosionych. Żółte kwiaty zebrane są w długie, zwisające grona. Owocem jest strąk zawierający brunatne nasiona. Cała roślina jest trująca. Gatunek ten z rejonów śródziemnomorskich rośnie na słonecznych zboczach i skałach, zwłaszcza na podłożu wapiennym. Ze względu na walory ozdobne jest sadzony w parkach i ogodach. Nie należy go natomiast sadzić w sąsiedztwie szkół i terenów zabaw, ponieważ niekiedy dzieci zatruwają się jego nasionami.

W celach leczniczych zbiera się nasiona (Semen Laburni), zrywając ręcznie zupełnie dojrzałe, brunatne, owłosione strąki. Suszy się je, a następnie wyłuskuje nasiona. Nasiona, zasobne w śluz, mają gorzki smak. Zawierają alkaloid cytyzynę, białka, garbniki, glikozydy i cholinę. Używane są rzadko, ostrożnie i tylko pod kontrolą lekarza. Działają depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy i są stosowane w przypadkach nadmiernej pobudliwości, migreny, bólów głowy i melancholii. Są skuteczne w niektórych chorobach wątroby i stanowią antidotum przy zatruciu arszenikiem. Medycyna posługuje się często produktami wyizolowanymi ze złotokapu, zawierającymi cytyzynę, aby na przykład zwiększyć ciśnienie. Lecznictwo ludowe zaleca uspokajające ziółka sponądzone z liści złotokapu.

Okres kwitnienia:

V-VI

Zbiór nasion:

IX-X

Podobne prace

Do góry