Ocena brak

Złamanie wyrostka haczykowatego kości haczykowatej

Autor /gregory Dodano /03.12.2013

Z ogromnej ilości patologii będących przyczyną długotrwałych dolegliwości bólowych ręki, złamanie wyrostka haczykowatego nie jest wcale taką rzadkością, szczególnie u sportowców i ludzi cyrku*.

Niekiedy, złamanie może być powikłane przerwaniem ścięgna zginacza głębokiego palca V albo objawami porażenia gałązki dłoniowej nerwu łokciowego, przechodzącej w pobliżu złamania przez kanał Guyona.

Objawy

Chory uskarża się na wysiłkowe bóle odłokciowej strony nadgarstka i osłabienie chwytu ręki uniemożliwiające kontynuowanie treningów sportowych czy czynności zawodowych, prac domowych itp. Należy podkreślić, że badanie kliniczne rzadko daje podstawy do rozpoznania złamania!

Badanie radiologiczne

Haczyk kości haczykowatej jest kostnym wyrostkiem długości około 6 mm i szerokości około 3 mm położonym po stronie dłoniowej nadgarstka nieco dy-stalnie do kości grochowatej. Podczas mocnego chwytu różnych przedmiotów, 

np. młotek, kij hokejowy, rakieta tenisowa, siły nacisku przenoszone są bezpośrednio na okolicę haczyka. Linia złamania wyrostka haczykowatego prawie zawsze przechodzi przez jego podstawę. Ze względu na brak zmian w typowych projekcjach badania radiologicznego, prawidłowe rozpoznanie stawiane jest raczej rzadko, co wskazywać jednocześnie może na o wiele częstsze występowanie tej patologii niż do tej pory uważano.

W przypadku podejrzenia złamania wykonać należy radiogramy tomogra-ficzne lub badanie scyntygraficzne wykazujące zawsze wzrost aktywności w rejonie złamania.

Pomocna jest także tomografia komputerowa.

Postępowanie

We wczesnych złamaniach haczyka większość autorów zaleca unieruchomienie nadgarstka na okres około 6 tygodni. Nawet jeżeli nie dojdzie do pełnego zrostu kostnego, to uzyska się znaczne złagodzenie objawów. Należy jednak pamiętać o tym, że złamany haczyk kości haczykowatej nigdy nie zrasta się z wytworzeniem pełnowartościowej blizny kostnej (blizna łącznotkankowa). Stać to się może przyczyną przewlekłych bólów okolicy nadgarstka, oraz upośledzenia funkcji ręki, co w przypadku sportowców nie może być zaakceptowane.

Cytowany już Lorentzon i wsp. podaje, że u wszystkich chorych sportowców wykonano operacyjne usunięcie haczyka kości haczykowatej, uzyskując pełne ustąpienie dolegliwości u 8, zaś u 2 znaczne ich złagodzenie. Wszyscy powrócili do uprawianej dyscypliny sportu. Dodać należy, że zazwyczaj rozpoznanie złamania stawiane jest z dużym opóźnieniem (nieraz wielomiesięcznym). W takich przypadkach jedynie usunięcie wolnego odłamu kostnego haczyka daje możliwość całkowitego wyleczenia pacjenta (Dziak).

 

Podobne prace

Do góry