Ocena brak

Złamanie szyjki kości udowej

Autor /mirona Dodano /14.01.2013

złamanie szyjki kości udowej; występuje najczęściej u ludzi starszych w wyniku działania pośredniego (bocznej siły obrotowej) lub bezpośredniego (upadek na bok). W zależności od lokalizacji wyróżnia się złamania: pod głowowe, przezszyjkowe i krętarzowe. Uwzględniając mechanizm urazu oraz ustawienie odłamów wyróżnia się złamania odwiedzeniowe i przywiedzeniowe. Leczenie najczęściej chirurgiczne (różne typy gwoździ i płyt, a w złamaniach podgłowowych — endoproteza głowy kości udowej). Czas rozpoczęcia ćwiczeń zależy od rodzaju złamania, sposobu unieruchomienia. Dąży się do możliwie wczesnego wdrożenia ćwiczeń ogólnych, oddechowych, pionizacji, co ma często wręcz życiowe znaczenie dla chorych w starszym wieku. Prowadzi się wczesne ćwiczenia stawów odległych od złamania (kończyny przeciwległej) oraz po stronie chorej: stopy, napinanie mięśni uda, czynne ruchy w stawie kolanowym, a następnie zginanie i prostowanie w stawie biodrowym w odciążeniu. Kolejno — w zależności od stanu miejscowego — ćwiczenia w odciążeniu odwodzenia i przywodzenia biodra. Ruchy rotacyjne — tylko przy pewnej stabilności miejsca złamania. Chodzenie — w różnym czasie, w zależności od stanu miejscowego i zastosowanej metody leczenia. Początkowo bez obciążania kończyny złamanej, ale z wykonywaniem symulowanych ruchów, jak kończyną zdrową (chodzenie w wodzie), aż do chodzenia z obciążaniem kończyny.

Podobne prace

Do góry