Ocena brak

ŻIŻKA Jan z Trocnova

Autor /Ciechoslaw Dodano /25.04.2012

ok. 1360-1424, Żołnierz czeski, służył w zaciężnych wojskach Wacława IV Luksemburskiego i Władysława Jagiełły; brał udział w bitwie pod Grunwaldem. W chwili wybuchu wojen husyckich w 1420 miał ok. 60 lat i tylko jedno oko. Przyłączywszy się do taborytów (radykalnego skrzydła husytów), odznaczył się w bitwie z panami katolickimi pod Sudomierzem, poprowadził taborytów do zwycięstwa nad armią Zygmunta Luksemburskiego i uratował Pragę.

Uczynił z Taboru (zob.) w kraju płd.-czeskim niezdobytą fortecę, a w następnych latach stawiał skuteczny opór antyhusyckim krucjatom i rozbijał jedną twierdzę katolików po drugiej, dowodząc wojskami osobiście, mimo że w 1421 był już zupełnie ślepy. Zmarł nagle w czasie wyprawy morawskiej.

Stał się ucieleśnieniem walki Czechów o niepodległość i bohaterem wielu utworów lit. Jako dowódca był jednym z największych nowatorów w historii wojen.

Mając wojsko złożone z nie wyćwiczonych w ówczesnej sztuce wojennej chłopów i mieszczan, obmyślił dla niego całkiem nową taktykę, uzbroił w cepy o bijakach okutych żelazem i w wozy obite blachą i zaopatrzone w rodzaj haubic (używane zarówno w ataku, w obronie, kiedy tworzono z nich plującą ogniem barykadę, jak i w transporcie wojsk), stając się prekursorem późniejszych o 500 lat sposobów walki jednostkami zmotoryzowanymi.

Podobne prace

Do góry