Ocena brak

Zimorodek

Autor /Natan Dodano /26.01.2012

Wygląd: Długość ciała ok. 16 cm. Charakterystyczna sylwetka, niezwykłe ubarwienie i sposób życia. Młode ubarwione bardziej matowo. Samca można rozpoznać po czarnym ogonie, samicę po czarnoczerwonym spodzie dzioba. Zwykle zauważa się tego egzotycznie barwnego ptaka dopiero wtedy, gdy spłoszony ucieka po linii prostej tuż nad wodą, póki nie zniknie z oczu.

Środowisko: Zimorodek występuje w wielu podgatunkach w całej umiarkowanej i ciepłej strefie Eurazji. Na tereny lęgowe wybiera takie miejsca, gdzie znajdują się spokojne, czyste, obfite w ryby wody z zadrzewionymi brzegami, miejscami do siedzenia na czatach oraz strome ściany piasku, lessu, gliny lub torfu, w której ptaki kopią nory lęgowe. Ponieważ w Europie Środkowej często ścieki trują ryby, a regulacja rzek i scalanie gruntów niszczą zarówno teren łowiskowy, jak i brzegi z urwistymi ścianami lęgowymi zimorodków, liczba tych ptaków nadal się zmniejsza. Poza tym środkowoeuropejskie zimorodki padają ofiarą surowych zim, które mogą zniszczyć 9/10 całej tamtejszej populacji.

Ponieważ zimorodki w dogodnych warunkach szybko się rozmnażają, mogą w kilka lat nadrobić straty, jeżeli znajdą odpowiednie środowisko. Niestety były i są prześladowane przez ludzi z powodu łowienia ryb lub z powodu swoich kolorowych piór. Gdy w czasie długotrwałych mrozów przenoszą się na tereny o łagodniejszym klimacie, ponoszą dodatkowo wielkie straty na skutek urządzanych na nie polowań: na przykład w ciężką zimę 1962/63 nad pewnym jeziorem we Francji zastrzelono prawie 6000 zimorodków. Ptaki te nie odbywają regularnych wędrówek, W Polsce także stają się coraz rzadsze; najliczniej występują nad zadrzewionymi brzegami rzek środkowej części kraju, zwłaszcza na Mazowszu i Podlasiu.  

Lęgi: Ponieważ ryby są przez cały rok, zimorodki mogą zaczynać lęgi wcześnie, czasami już w kwietniu. Okres lęgowy jest zawsze tak dobrany, żeby po wykluciu się piskląt można je było karmić narybkiem. Najczęściej zimorodki zajmują swoją zeszłoroczną norę lęgową; w przypadku jej braku para ptaków w locie trzepoczącym zaczyna najpierw wydziobywać ziemię z urwiska, potem zaczepiają się o ścianę dziobem, a nogami wygrzebują norę. Jest głęboka na długość ramienia i kończy się komorą lęgową tak ustawioną, aby wysiadujący ptak miał z niej bezpośredni widok na zewnątrz.

Wzniesieniu 6-7 jaj, które leżą początkowo bezpośrednio na ziemi, ale z czasem tworzy się na dnie komory proszek powstały z niestrawionych rybich łusek i ości, które ptaki wypluwają. Wysiadują oboje rodzice przez 18-21 dni. Młode są karmione najpierw rybkami centymetrowej długości, później także większymi - do 8 cm. Po 23-27 dniach wylatują z gniazda. Początkowo nie potrafią łowić ryb i rodzice karmią je jeszcze przez jakiś czas. Po usamodzielnieniu rozpraszają się po okolicy. Dorosłe ptaki nierzadko wyprowadają drugi, a nawet trzeci lęg w tym samym roku.

Pożywienie: Zimorodki czatują na zdobycz siedząc na gałęzi nisko nad wodą, a wypatrzywszy ją, rzucają się do wody. Zdarza się, że chybiają. Czasami robią to z lotu trzepoczącego. W stawach hodowlanych, gdzie często ryby dla nich są za duże, polują na słabsze lub chore, poza tym na drobny rybi „chwast", jakcierniki, uklejki i różanki. Tam, gdzie w stawach rybnych hoduje się narybek, usuwa się wszelkie „miejsca siedzące" dla zimorodków. Jeśli to nie wystarcza, rozpina się cienkie druty lub nylonową siatkę na wysokości 40 cm nad wodą. Niestety nawet dzisiaj wykorzystuje się nielegalnie sidła i różne pułapki. Nierzadko potrzaski odcinają zimorodkom obie nóżki i ptaki w mękach kończą życie.

Podobne prace

Do góry