Ocena brak

ZIELONA GĘŚ, Teatrzyk „Z.G.", cykl małych scenek dram. K.I. Gałczyńskiego

Autor /larina Dodano /06.04.2012

ZIELONA GĘŚ, Teatrzyk „Z.G.", cykl małych scenek dram. K.I. Gałczyńskiego, druk 1946-50 w krak. tygodniku „Przekrój". Teatrzyk miał stałych, groteskowo-fantastycznych bohaterów, jak Hermenegilda Kociubińska, Grzegrzółka, Prof. Bączyński, Osiołek Porfiriori, Pies Fafik, obok których pojawiały się np. postaci hist. i lit. czy ożywione przedmioty. Tematyka Z-G. była nader różnorodna: Gałczyński atakował tu kompleksy, uprzedzenia i nawyki inteligenckie, inteligencję jako warstwę społ. z trudem przystosowującą się do zmienionej po wojnie rzeczywistości polit., wyśmiewał zacofanie obycz. kołtunerii mieszcz., drwił z fałszywie rozumianej tradycji nar. i koturnowego wizerunku Polaka-wiecznego romantyka. Pod względem formalnym Z.G. zaskakiwały niewyrobionego jeszcze czytelnika parodystycznym potraktowaniem konwencji teatr, i lit., a przede wszystkim rodzajem humoru, często absurdalnym, wypływającym z gry słów i nieprawdopodobnych zderzeń sytuacyjnych. Z tego też powodu odbiór czytelniczy Z.G. był niejednolity: wzbudzały one zarówno krańcowe oburzenie, jak i zdecydowaną aprobatę. „Najmniejszy teatrzyk świata" zapoczątkował określoną szkołę humoru w literaturze pol., typ groteski, który pisarze często będą kontynuować lub naśladować. Wybrane utwory cyklu wznawiane były wielokrotnie w wyborach poezji Gałczyńskiego, ponadto w 3 t. Dzieł poety (Próby teatralne 1957) i w zbiorze Teatrzyk „Z.G." ma zaszczyt przedstawić (1968), doczekały się też wielu inscenizacji, gł; w teatrzykach studenckich; przekł. niem, ang. (22 scenki w antologii pol. dramatu awangardowego D. Geroulda, 1977), czes. (wybór J. Pilara 1965).

J. BŁOŃSKI Pozytywny ekscentryk, czyli o „Z.G.",Dialog" 1959 nr 4; E. LASKA Źródła literackie „Z.G.", „Przegl. Hum." 1965 nr 5.

Podobne prace

Do góry