Ocena brak

Ziarnopłon wiosenny

Autor /Gabriel7474 Dodano /13.01.2012

Wygląd: Roślina trwała, wielołodygowa, do 30 cm wysokości, Iz nitkowatymi korzeniami i mięsistymi bulwami korzeniowymi w kształcie maczugi. Łodygi leżące, często korzeniące się lub podnoszące, rozgałęzione, skrętolegle ulistnione; w pachwinach liści często tworzą się podłużne, białe bulwki. Mięsiste, błyszczące liście są trawiasto zielone, szeroko sercowato-nerkowate, z karbowanym brzegiem, nagie. Długie ogonki liściowe wyrastają z szerokiej pochwy. Wielkie złotożó-łte kwiaty stoją pojedynczo szczytowo, na długich szypułkach. Trzy listki okwiatu tworzą rodzaj kielicha, są zielone, jajowate; liście miodnikowe, w liczbie 8-12, są mniej więcej dwa razy dłuższe, mają typ płatków korony i są wąskojajowate, błyszczące, z długą łuską nektarową. Pręciki liczne, żółte.

Siedlisko: Często, w wilgotnych i cienistych! miejscach, na łąkach, nad brzegami potoków w sadach, zaroślach, i żyznych lasach liściasj tych.

Rozmieszczenie: Europa.  

Okres kwitnieni: Od marca do maja.

Zastosowanie: Zbiera się pączki kwiatowe i młode liście przed kwitnieniem; później liście stają się ostre, a nawet trujące. Używa się ich do przyrządzania zup ziołowych i pikant nych sałatek oraz na jarzynę. Pączki kwiatowe marynowane w occie są dobrą przyprawą do mięs. Zawierające skrobię bulwki korzeniowe i rozmnóżki powinny być natomiast zbierane dopiero po kwitnieniu. Gotuje się je jako jarzynę.

Podobne prace

Do góry