Ocena brak

Zgięcie okrężnicy śledzionowe

Autor /kaylen Dodano /10.01.2012

Zgięcie okrężnicy śledzionowe albo lewe (flexura coli l ienalis s. si-nistra) w związku z mniejszym rozwojem lewego płata wątroby leży wyżej i bardziej ku tyłowi od zgięcia okrężnicy prawego. Stosunek zgięcia do lewej nerki jest bardzo zmienny; zazwyczaj krzyżuje ono przednią powierzchnię nerki lewej na różnej wysokości, podążając do jej bocznego brzegu; rzadko tylko zgięcie obejmuje górny lub dolny koniec nerki nie zachodząc na jej powierzchnię przednią. Zgięcie lewe sięga do dolnego odcinka śledziony, gdzie zaczyna się biegnąca ku dołowi okrężnica zstępująca. W linii pachowej leży zgięcie lewe na wysokości mniej więcej 7 żebra. Kąt zgięcia lewego, znacznie mniejszy od prawego, jest tak ostry, że koniec okrężnicy poprzecznej zazwyczaj przylega do powierzchni przedniej górnego odcinka okrężnicy zstępującej.

Zgięcie okrężnicy lewe stanowi do pewnego stopnia zaporę dla treści jelita; przezwyciężenie tej zapory wymaga ciśnienia 0,5 m słupa wody, jak to zostało stwierdzone przy stosowaniu wlewu. Zazwyczaj również w zgięciu okrężnicy lewym odrywa się słup kału w czasie nagłych i dużych ruchów jelit  poprzedzających wypróżnienie. Fałd otrzewnej, więzadło przeponowo-okreżnicze (lig. phrenicocolicim) łączy zgięcie lewe z przyczepem przepony w okolicy 10 lub ti żebra; na nim spoczywa dolny koniec śledziony.

Podobne prace

Do góry